Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη #1 "Το Βλέμμα στην Όχθη του Ποταμού"

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Πηγή Φωτογραφίας SpiOn.com


"Το Βλέμμα στην Όχθη του Ποταμού"

Η Βροχή επεφτε δυνατή και μονότονη στο προχωρημένο της νύχτας. Πριν πατήσει τη γέφυρα το βλέμμα του έμεινε εκεί στην όχθη του ποταμού. Οι μνήμες έσφιξαν την καρδιά του. Την είδε στο σκοτάδι με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της. Στα λυσσασμένα του χέρια. Να την τραβολογά ξεσκίζοντας τα ρούχα της. Να βιάζει το κορμί της, να την πνίγει με τα χέρια του.
Εκείνη...! την πρώτη και μοναδική του αγάπη των εφηβικών του χρόνων. Η Ανάσα της ψυχορραγούσε κάτω απ’ τη αλλαζονεία του πλούτου και της επωνυμίας του. Εκεινη...! η Θεά των ονείρων του.
Είδε ξανά τον εαυτό του να χυμάει επάνω του, να παλεύει μαζί του να την γλυτώσει από τα μιαρά του χέρια. Εκεί στην όχθη του ποταμού.
Κυλίστηκαν στο χώμα, πάλεψε μαζί του, μάτωσε. Η Κάμα του μαχαιριού του έλαμψε στο φεγγαρόφωτο. Έπεσαν στο χώμα. Το βάρος του κορμιού του έμπηξε το μαχαίρι στην καρδιά του. Έμεινε  ασάλευτος με τα μάτια ορθάνοιχτα στο σκοτάδι.
Εκείνη ζάρωσε απ τον τρόμο.
“Είναι νεκρός....! Θεέ μου,” ψέλλισε φοβισμένη.
Την κοίταξε ίσια στα μάτια.
“Φύγε....! φύγε τώρα, σε είδε κανείς ;”
“Όχι...” απάντησε ξεψυχισμένα, “τι θα κάνεις ;”
“Φύγε σου είπα...! δεν ξέρεις, δεν είδες τίποτα, ποτέ...! μ’ ακούς ; φύγε” ούρλιαξε δακρυσμένος.
Πισωπάτησε σαν δαρμένο σκυλί, πήγε να του απλώσει το χέρι της
“Δημήτρη....”
Να, σαν νάναι τώρα να την βλέπει να χάνεται πέρα στη σιδερένια γέφυρα, στην άλλη όχθη του ποταμού.

“Φαίη...!”
Άνοιξε την Ομπρέλλα του. Η βροχή όλο και δυνάμωνε. Τα βήματά του ηχούσαν παράξενα στο μεταλλικό δάπεδο της γέφυρας. Κάτω απ τα πόδια του το ποτάμι φούσκωνε ανταριασμένο.

Οι μνήμες του γίνηκαν σκέψεις...
Εννέα χρόνια...! Φυλακή, απομόνωση, λησμονιά. Ειδικά αυτό το τελευταίο τον τσάκισε. Το πήρε πάνω του. Οι Δικηγόροι της πλούσιας οικογένειας του επίδοξου νεκρού βιαστή είχαν τη δύναμη να πείσουν τους δικαστές.
Φόνος...
Για εκείνην....! τη Θεά του... την αγάπη των νεανικών του χρόνων.
Πως πέρασαν εννέα χρόνια.
Λίγα μέτρα τον χώριζαν από την άλλη όχθη του ποταμού. Στο βάθος τα σπίτια της πόλης λουσμένα  στην αντάρα της ομίχλης. Σαν το δικό του αύριο. Όλα θολά.
Τι γύρευε άραγε απόψε στον γυρισμό του ; τι προσδοκούσε ; γιατί η καρδιά του άρχισε να φτερουγίζει ;

Η Συνοικία ήταν έρημη. Λίγοι διαβάτες εδώ και εκεί. Τα βήματά του τον έφεραν στο σπιτικό της. Στο μπαλκόνι της που κρυφά στα δεκαπέντε του έστεκε να την βλέπει. Και η ανάσα του κόπηκε με μιας σαν στην είσοδο ανέβαινε ένας άντρας με δύο μικρά παιδάκια. Κοντοστάθηκε παγωμένος. Σε λίγο οι φιγούρες φάνηκαν σκιές στο μεγάλο παράθυρο στο μπαλκόνι του σπιτιού. Και ανάμεσά τους Εκείνη...!
Έκανε δυό βήματα πίσω.

Και τότε, ναι τότε, ύστερα από εννιά ολάκερα χρόνια είδε το βλέμμα της να αγγίζει το δικό του. Σαν φωτιά. 

Φαίη”
Και έμειναν οι δυό τους, δυο ζευγάρια μάτια ασάλευτα. Είδε τα αντρικά χέρια να την αγκαλιάζουν. Μόνο τότε τα δικά του δάκρυσαν καθώς τράβηξε πρώτος το βλέμμα του αργά , παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής.

Η Γέφυρα ήταν εκεί να τον αγκαλιάσει στην αναχώρησή του για το πουθενά. Την διάβηκε αργά και σαν έφτασε πάλι στην αντίπερα όχθη κοντοστάθηκε. Κοίταξε δεξιά εκεί στην σκοτεινή όχθη γυρεύοντας απεγνωσμένα τα κομμάτια της ζωής του.

*****************************************

 Αυτή ήταν η συμμετοχή μου και το δικό μου αφήγημα στην έμπνευση που έδωσε η εικόνα της Μαίρης εδώ:

Φωτοσυγγραφική Σκυτάλη #1  
στο καινούργιο μας δικτυακό δρώμενο.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς τη Μαίρη για την εκλογή αυτής της εικόνας. Σαν να μίλησε στην ατμόσφαιρα που αγαπώ και λατρεύω. 


******************************************


(Οφείλω να πω ότι την εν λόγω εικόνα, μου την είχε στείλει παλιότερα μια αγαπημένη φίλη και η επιλογή ήταν υπέροχη)

Αυτή είναι η εικόνα που, με τη σειρά μου επέλεξα εγώ, για να παραδώσω την φωτοσυγγραφική σκυτάλη στην αγαπημένη Φίλη την Γεωργία Μανασή εδώ: Έγινα 65 ! Ε και
για να συνεχίσει με την δική της συμμετοχή. Ξέρω ότι λατρεύει τη Θάλασσα και σαν εξαίρετη ζωγράφος θα την εμπνεύσει. Καλή επιτυχία ολόψυχα και σας ευχαριστώ με τη σειρά μου.


62 σχόλια:

Marina Tsardakli είπε...

Απίστευτη η συμμετοχή σου Γιάννη. Ήμουν σίγουρη ότι η εικόνα θα σε ενέπνεε, αλλά με εντυπωσίασε η κατεύθυνση που επέλεξες να της δώσεις.
Πόσο άδικη η ιστορία των ηρώων, τα κάνει αυτά τα άδικα η ζωή καμιά φορά. Θέλω να πιστεύω όμως, ότι οδηγούν έστω κι αργά σε κάτι όμορφο.
Συγχαρητήρια για την δυνατή σου συμμετοχή Γιάννη.
Καλό μεσημέρι :)

ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ είπε...

Ωχ Παναγία μου, από τη πρώτη λέξη με καθήλωσε η ιστορία σου
άρχισα διάβαζα έφτασα στη μέση
ξαναγύρισα στην αρχή να το ξαναδιαβάσω
πάλι από την αρχή
από τη πρώτη λέξη ως τη τελευταία ήμουν κολλημέννη στην οθόνη
να δω που θα καταλήξει η ιστορία σου

τα συγχαρητήρια μου

νόμιζα διάβαζα μια σελίδα βιβλίου ενός συγγραφέα

εσύ ή πρέπει να διαβασες πολλά βιβλία
ή να έκανες απόπειρες συγγραφής

είναι πολλά καλή η ιστορία σου εμπνευσμένη και συνδυασμένη με την εικόνα που σου διάλεξε η Μαίρη

Αρεσε μου πολλά και η εικόνα που διάλεξες για τη κ.Γεωργία μας

Να σαι καλά

Πάντα με τέτοιες ωραίες εμπνεύσεις

Da Lua είπε...

Με συγκινούν οι χαμένες αγάπες... Δίχως να γνωρίζω για το δρώμενο, ξεκινώντας την ανάγνωση της ιστορίας σου, είπα μέσα μου "να μια ενδιαφέρουσα ιστορία για του Αγίου Βαλεντίνου!" θεωρώντας πως έδινες την δική σου οπτική στην έννοια της αγάπης. Μου άρεσε Γιάννη. Θα "ξεφυλλίζω" για ώρα τον διαδικτυακό σου τόπο με μεγάλο ενδιαφέρον! Καλή, δημιουργική συνέχεια!

airis είπε...

Ω! Σαν σκηνή από ταινία!
Γιάννη μου, τόσο παραστατική η γραφή σου που έβλεπα τους ήρωες μπροστά του. ΄Ένιωσα την ατμόσφαιρα, τον πόνο του ήρωα, τα πάντα όλα!
Μπράβο σου!
Υπέροχη η συμμετοχή σου στο δρώμενο!
Πολλά φιλιά :)

despina είπε...

Πόσες φορές τη διάβασα δεν ξέρω....ανατρίχιασα ολόκληρη!!!Ύμνος στην Αγάπη στον έρωτα στο θάρρος στην τιμή!!!δεν έχω λόγια!!!
Μπράβο Γιάννη!!!καλη συνέχεια!!

ANNA Flo είπε...

Μπράβο!! Πολύ ωραία!!Παραστατικότατη η ιστορία σου,ρεαλιστική και καλογραμμένη. Χμμμ δίδαγμα; Μην θυσιάζεστε για θεές; ναι; Και εκείνη δεν μπορούσε να τον επισκεφθεί στη φυλακή που πήγε για χάρη της;;; Άπονες οι θεές τέρμα!!
Ωραία και η φώτο για τη Γεωργία μας
Θαυμάσια προχωρά το δρώμενό μας
Καλό βράδυ

Giannis Pit είπε...

Μαρίνα μου καλησπέρα σου.
Χαίρομαι κορίτσι μου που σου άρεσε. Πράγματι μερικές φορές η ζωή είναι πολύ σκληρή για κάποιους ανθρώπους.
Φορτώνονται ευθύνες, κάνουν επιλογές που τους σημαδεύουν.
Να είσαι πάντα καλά,και χαίρομαι ειλικρινά που είσαι εδώ.
Καλό βράδυ.

Giannis Pit είπε...

Δελφινάκι μου καλή μου,
τα λόγια σου με τιμούν και με ενθαρρύνουν.
Ναι, γράφω αρκετά ερασιτεχνικά. Πολλά από αυτά τα διηγήματα θα τα βρεις εδώ στο "Ηδύποτο", στις στήλες του.
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα λόγια και την παρουσία σου πάντα.
Τα φιλιά μου.

Giannis Pit είπε...

Αγαπητή μου φίλη, Da lua.
Τιμή μου, που είσαι εδώ. Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου και την παρουσία σου.
Το δρώμενο αυτό, μαζί με άλλα ανάλογα είναι ενδιαφέροντα. Βλέπεις μια σειρά από δημιουργίες όμορφα δοσμένες, με μεράκι.
Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια. Φυσικά ο χώρος εδώ είναι στη διάθεσή σου για ότι θελεις να δεις, να κρίνεις, να παρατηρήσεις.
Καλό σου απόγευμα.

Giannis Pit είπε...

Αριστέα μου,
ο Κινηματογράφος, η αγάπη μας...!
Χαίρομαι που σου άρεσε ειλικρινά. Εξέφρασε και δικά μου συναισθήματα.
Θα είναι πολύ όμορφη αυτή εδώ η σειρά θα το δεις με τις συμμετοχές όλων σας.
Ο Ήρωας ναι , τραγική μορφή εδώ.
Καλή σου νύχτα κορίτσι μου.

Giannis Pit είπε...

Δέσποινά μου
καλησπέρα σου. Ευχαριστώ πολύ. Πραγματικά με συγκινούν τα συναισθήματά σου. Αν μπόρεσα να τα αγγίξω ειλικρινά για μένα είναι η καλύτερη ανταμοιβή.
Ένα ευχαριστώ απ την καρδιά μου.

Mary Pertax είπε...

Το περίμενα πως θα έγραφες μια υπέροχη ιστορία! Τη ρούφηξα μέχρι τέλους και την διάβασα δύο φορές. Μπράβο Γιάννη μου για την έντονη συμμετοχή σου!Και η εικόνα που διάλεξες για την Γεωργία είναι πανέμορφη. Δηλαδή ο άμοιρος και την έσωσε, και την πλήρωσε και πήρε και άλλον αδιαφορώντας για τον σωτήρα της. Ωραία! Ήξερε να ανταμείβει δεν μπορώ να πω. Με κράτησες σε αγωνία μέχρι το μελαγχολικό του τέλος. Υπέροχα! Καλή συνέχεια!

Giannis Pit είπε...

Άννα μου καλησπέρα σου,
άπονες οι "Θεές". Θα έλεγα "άτολμες" ; η ιστορία αυτή κρύβει την ατολμία της ηρωίδας. Ίσως οι λόγοι της και το βάρος να την λύγισε. Πολλά θα μπορούσαμε να γράψουμε αν αναπτύξουμε την ιστορία μας.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ναι, είναι πολύ όμορφο το δρώμενο αυτό και το απολαμβάνω με την καρδιά μου.
Καλό βράδυ κορίτσι μου.

Giannis Pit είπε...

Μαίρη μου καλησπέρα σου.
Εφαλτήριο έκφρασης και έμπνευσης η Φωτο-συγγραφική σκυτάλη. Θα δεις πόσες όμορφες ιστορίες θα μαζευτούν. Μπορούμε να τις μαζέψουμε κάπου όλες μαζί μετά.
Χαίρομαι που σου άρεσε. Ναι, έχει ένα εξαιρετικά μελαγχολικό τέλος και μηνύματα πολλών κατευθύνσεων.
Πολλά φιλιά και ευχαριστώ ολόψυχα.

Mary Pertax είπε...

Γιάννη μου διαβάζεις την σκέψη μου; Αυτήν ακριβώς την στιγμή που διάβαζα την απάντηση σου σκεφτόμουν πόσο όμορφο θα ήταν να μαζευτούν κάπου όλες μετά. Α!! μπες και στο email σου.

Giannis Pit είπε...

Μαίρη μου οκ. Ναι το βάζω στα υπόψη. Αυτό πρέπει να το μαζέψεις κάπου εσύ συλλογικά.
Όλες οι δημοσιεύσεις της πρώτης σειράς. Θα δούμε με το καλό σαν έρθει η ώρα.
Σε ευχαριστώωωω.

Σμαραγδάκι Ρούλα είπε...

Και εγω δύο φορες την διαβασα..και εγινα ένα με τον ήρωα σου..πολύ καλογραμένη και συναρπαστική..αγωνια και σασπενς μεχρι το τελος της..η ιστορία σου..μου άφησε ομως μια πικρή γευση στο στομα..τελειώνοντας το διαβασμα..!!
Ομως τελεια δεμενη με την φωτογραφία μπραβο.. να εχεις παντα τετοιες εμνεύσεις καλη συνεχεια στην Αχτιδα μας..καλες αποκριες..!!!

ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ είπε...

Αχα,χαίρομαι που το κατάλαβα ότι γράφεις
με τη καλή έννοια χαίρομαι όχι για να φουμιστώ [που λέμε και στη Κύπρο],περηφανευτώ δηλαδή

Θα ήθελα πολύ να τα διαβάσω,ποια είναι η κατηγορία να το βρω στις στήλες;

Katerina Verigka είπε...

Γιάννη μου τι να πω, ξέρεις πως λατρεύω τις ιστορίες μικρού μήκους! Η δική σου τα είχε όλα, πλοκή, ένταση συναισθημάτων, περιγραφικότητα, κινηματογραφική αύρα.. Μπράβο σου σ'ευχαριστούμε!

Και η επιλογή φωτογραφίας για την Γεωργία μας εξαιρετική!!

Καλό βράδυ!!

Άιναφετς είπε...

Το ερωτικό πάθος που δεν κοιτάζει το μετά και σε μια στιγμή όλα αλλάζουν και μετατρέπονται σε τραγωδία και αβάσταχτο πόνο...
Αυτό αποκόμισα απ΄την εξαιρετικά δοσμένη τραγική ιστορία σου, Γιάννη μου!
Κατά βάθος, βλέποντας τη σκοτεινή φωτογραφία της Μαίρης, περίμενα πως θα μας έγραφες κάτι σαν θρίλερ!
Για να δούμε τη συνέχεια γιατί και η φωτογραφία σου, πολλά υπόσχεται!

ΑΦιλιά και καλή συνέχεια!

Giannis Pit είπε...

Ρούλα μου,
ένα όμορφο μπουκέτο οι ευχές σου και σε ευχαριστώ.
Ναι, ομολογώ, στο τέλος μένει έντονη πίκρα στον αναγνώστη. Δεν έχουμε happy end. Έχουμε μια αδιέξοδη ιστορία που η ζωή βέβαια δίνει λύση αλλά με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου.
Να είσαι καλά και πολλές ευχές για Καλή Αποκριά.

Ελένη Φλογερά είπε...

Η γέφυρα ήταν εκεί για να τον αγκαλιάσει στην αναχώρησή του για το πουθενά... Συγκλονιστικός επίλογος, όπως και όλη η ιστορία σου Γιάννη μου. Φαντάζομαι τα συναισθήματα του ήρωά σου και συμπάσχω μαζί του.
Πολύ ενδιαφέρουσα και η φωτογραφία που επέλεξες για την Γεωργία.
Καλό βράδυ!

Giannis Pit είπε...

Δελφινάκι μου σε ευχαριστώ.
Λοιπόν: Επάνω ψηλά, κάτω από τον τίτλο του μπλογκ (ΗΔΥΠΟΤΟΝ), υπάρχει μια μπάρα οριζόντια. Εκεί γράφει:
Διηγήματα, Ιστορίες Noir, Political correct.
Αν πατήσεις εκεί ανοίγουν άλλες σελίδες που μέσα εκεί υπάρχουν κατά σειρά διάφορα διηγήματα που έχω γράψει.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Καλό βράδυ.

Giannis Pit είπε...

Κατερίνα μου, σε ευχαριστώ πολύ για όλες σου τις παρατηρήσεις.
Οι ιστορίες μικρού μήκους είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες.
Χάρηκα πολύ που σου άρεσε.
Καλή έμπνευση να έχεις στο όμορφο αυτό δρώμενο.
Καλό βράδυ.

Giannis Pit είπε...

Στεφανία μου καλησπέρα.
Να σου πω την αλήθεια, αυτή η ιστορία μου βγήκε. Ναι, η εικόνα της Μαίρης μπορεί άνετα να στηρίξει και θρίλερ. Δεν μου βγήκε κάτι ανάλογο.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια και τα συναισθήματά σου.
Καλό βράδυ να έχεις.

Giannis Pit είπε...

Ελένη μου
σε ευχαριστώ πολύ.
Ναι, τα συναισθήματα στο τέλος για τον ήρωα αγγίζουν τη συντριβή. Αλλά είναι και ένας σκληρός ίσως κυνικός ρεαλισμός.
Η Άλλη όχθη του ποταμού είχε σημαδέψει τη ζωή του.
Με συγκίνησαν τα συναισθήματά σου.
Καλό βράδυ κοπέλα μου.

ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ είπε...

με τη πρώτη ευκαιρία θα τα διαβάσω
και θα σχολιάσω
Ευχαριστώ
Καλό βράδυ

Ανέσπερη είπε...

Πρώτη ανάγνωση σύντομη και φευγαλέα από το κινητό. Στη δεύτερη όμως στάθηκα σε κάθε σημείο της ιστορίας σου κι έκανα τις λέξεις εικόνες. Μια ταινία μικρού μήκους έτοιμη για το φεστιβάλ της πόλης μου!
Αν δεν ήξερα για το δρώμενο στο οποίο συμμετέχεις, θα ΄λεγα πως σύμφωνα με την ιστορία σου βρήκες και την κατάλληλη εικόνα! Όμως εδώ συνέβη το αντίστροφο κι αυτό πραγματικά με εκπλήσσει!
Συγχαρητήρια φίλε Γιάννη!!! Πολλά και ειλικρινή!!!

Marie-Anne είπε...

Καλώς σε βρίσκω, Γιάννη, και στον δικό σου χώρο!
Σ'ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σου στο blog μου και για τα καλά σου λόγια! Σε έβλεπα από καιρό στα σχόλια των φιλικών ιστολογίων αλλά δεν είχε τύχει να τα πούμε! Από μιά γρήγορη ματιά που έριξα στα κείμενά σου βλέπω πως γράφεις πολύ ωραία, και μου άρεσε πολύ και η σημερινή σου συμμετοχή στην "Φωτο-συγγραφική σκυτάλη". Είχε πολλή αγάπη και πολύ πόνο και το σκηνικό ανταποκρίθηκε τέλεια στην φωτογραφία!
Μου άρεσε επίσης και το φωτογραφικό σου αλφαβητάρι για το Δελφινάκι. Θα διαβάσω και άλλα κείμενά σου.
Και πάλι σ'ευχαριστώ! Θα τα λέμε!
Καλό ξημέρωμα και καλή Αποκριά!

Mia είπε...

Γιάννη μου, διάβαζα το όμορφο διήγημά σου και έφερνα τις σκηνές στο μυαλό μου. Πανέμορφο!!! Δύσκολες σκηνές, δυνατές, απρόσμενες. Η λησμονιά τσακίζει. Είμαι όμως όλοι οι επιλογές μας. Όσο σκληρό κι αν είναι αυτό καμιά φορά. Ευχαριστώ που με ταξίδεψες, φίλε μου.

Giannis Pit είπε...

Δελφινάκι,
πάρε το χρόνο σου. Δεν υπάρχει μήτε πίεση μήτε άγχος. Τα διηγήματα εκεί θα είναι.
Φυσικά και θέλω την κρίση σου και τη γνώμη σου.
Σε ευχαριστώ πολύ από καρδιάς.

Giannis Pit είπε...

Ζωή μου,
τι χαρά που σε βρίσκω και εδώ.
Ξέρω ότι η πόλη σου έχει ένα υπέροχο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους.
Είναι μεγάλη μου τιμή αυτή η αναφορά. Δεν ξέρω αλλά κάθε ώρα που περνά απολαμβάνω όλο και πιο πολύ αυτή εδώ την ιστορία μας.
Σε ευχαριστώ κορίτσι μου για το σχόλιό σου. Συνεχίζουμε.

Giannis Pit είπε...

Μαριάννα μου, καλώς όρισες στο εδώ σπιτικό μου.
Καλοδεχόυμενη με την παρουσία και τις κρίσεις σου.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
Να που έρχεται η στιγμή να "γνωριστούμε" και εδώ με χαρά.
Πάρε το χρόνο σου με την ησυχία σου.
Καλό βράδυ να ευχηθώ.

Giannis Pit είπε...

Μία μου, ευχαριστώ για τα συναισθήματά σου.
Με συγκινούν και με γεμίζουν χαρά και ευθύνη όπως κάθε φορά λέω.
Χάρηκα πολύ αν μπόρεσα να δώσω κάτι που άρεσε.
Καλό βράδυ κορίτσι μου και επίσης όμορφη έμπνευση.

Γεωργία Μανασή είπε...

Καλημέρα Γιάννη μου και..ο καφές μου στάθηκε στο λαιμό! Τέτοιο συναίσθημα και τέτοια δράση η ιστορία σου, πλοκή και ροή..άντε εγώ τώρα να τραγουδήσω το " Ποιος να συγκριθεί μαζί σου" ( Πάριος) και να πάρω τη σκυτάλη από εσένα...Πρωινά Αχτιδένια πάντως φιλάκια και η εικόνα μου..ευχαριστώ υπέροχη!

Άρης Άλμπης είπε...

Πλοκή, ατμόσφαιρα, γραφή, λεξιλόγιο. Άριστα σε όλα.
Το αστυνομικό, το κοινωνικό, το τραγικό στοιχείο. Πλεγμένα με θαυμαστή πειστικότητα.
Και το προσόν τής σφιχτής αφήγησης.
Υποδειγματικό για επίδοξους συγγραφείς, Γιάννη. Εύγε!

Maria Kanellaki είπε...

"Μπήκα" στο σκηνικό σου και περπάτησα τη γέφυρα των στεναγμών με τον ήρωά σου. Και ταυτίστηκα απόλυτα. Δεν ξέρω σε ποια κινηματογραφική φόρμα θα το κατέτασσες. Δίχως εικόνα, με όπλο σου το λόγο, τις γνώσεις και τη φαντασία σου, έστησες ένα σενάριο ζωής. Και ήταν υπέροχο Γιάννη!
Και μου άρεσε πολύ η φωτογραφία που διάλεξες για την Γεωργία.
Καλή συνέχεια...

Ρένα Χριστοδούλου είπε...

Ήσουν ο κατάλληλος για να γράψεις γι'αυτή τη φωτογραφία φίλε Γιάννη.
Πολύ ωραία γραμμένη η ιστορία σου αν και θα προτιμούσα nappy end.
Στη ζωή όμως δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε .
Καλή συνέχεια.

Κλαυδία είπε...

Με μαεστρία και πειστικότητα πέτυχες Γιάννη μου, κάθε φράση σου να γίνεται αυτόματα εικόνα, κάθε λέξη να σκιαγραφεί συναισθήματα για να καταλήξει ο αναγνώστης σου να βιώσει μέσα στην ομίχλη και το θολό τοπίο, την οδύνη του ήρωα, που η θυσία του και ο αλτρουϊσμός του πήγαν χαμένα ενω το ατμοσφαιρικό σκηνικό της γέφυρας της φωτό, σηματοδοτεί τις δύο όχθες που ορίζουν τη ζωή του, στο παρελθόν και το παρόν.....Πολύ καλογραμμένη, πολύ κινηματογραφική , πολύ μου άρεσε !!!

Giannis Pit είπε...

Γεωργία μου καλησπέρα σου,
μην το λες αυτό καλή μου φίλη. Ξέρω ότι γράφεις. Συνεπώς αυτό που θα γράψεις θα είναι εξαιρετικό. Και θα το απολαύσουμε. Χαίρομαι που η εικόνα που σου έστειλα (ομολογώ παλιότερα μου την είχε στείλει μια φίλη), σε εμπνέει για τη δική σου συμμετοχή.
Άφησε τον εαυτό σου ελεύθερο και θα δεις.
Σε ευχαριστώ από καρδιάς για τα καλά σου λόγια.

μ

Giannis Pit είπε...

Άρη μου, αν ακούω τέτοια ενθαρρυντικά λόγια από έναν ποιητή τότε τι να πω. Πετάω απ τη χαρά και την συγκίνηση.
Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο, τη συμμετοχή και τα λόγια σου αγαπητέ φίλε.
Να είσαι καλά.

Giannis Pit είπε...

Μαρία μου καλησπέρα σου.
Σε ποια κατηγορία να το εντάξουμε ;
Ένα μικρό δραματικό αφήγημα. Μάλλον εκεί. Δεν το λες αστυνομικό γιατί δεν είναι. Είναι ένα δράμα σε φόντο noir.
Χάρηκα πάρα πολύ που σου άρεσε ειλικρινά, με συγκίνησαν οι παρατηρήσεις σου και σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου.
Η Εικόνα που διάλεξα ήταν "δώρο" μιας καλής φίλης από παλιά και μου άρεσε πάρα πολύ να την φέρω εδώ για την Γεωργία μας.
Καλή συνέχεια και έμπνευση Μαρία μου.

Giannis Pit είπε...

Ρένα μου καλησπέρα σου.
Happy end ε ; δεν μπόρεσα σε αυτό το φόντο να βάλω τέτοιο τέλος Ρένα μου. Αυθόρμητα μου βγήκε κάτι μελαγχολικό. Όμως συνάμα και ρεαλιστικό. Το τέλος αφήνει να αιωρούνται τα πάντα για το μέλλον του ήρωα.
Ευχαριστώ καλή μου φίλη για τα καλά σου λόγια και την παρουσία σου.
Να είσαι καλά.

Giannis Pit είπε...

Κλαυδία μου,
η εικόνα της Μαίρης με βοήθησε πάρα πολύ στο να στηθεί αυτή η ιστορία πραγματικά.
Ήταν κομμένη και ραμμένη στην ψυχολογία μου, στο ύφος μου.
Έβγαλα από μέσα μου αυτό που διάβασες.
Χαίρομαι πάρα πολύ για τα συναισθήματα σου και με συγκινούν.
Την ζεστή μου καλησπέρα.

Μάνια είπε...

ωραία ιδέα αυτή με τις φωτογραφίες. Πολύ καλή η έμπνευσή σου αλλά ... καλά να πάθει ο Δημήτρης. Δεν κατάλαβα για πιο λόγο να πάρει όλη την ευθύνη αυτός; Άμα δεν έχεις εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη, άμα την κοροϊδέψεις αυτή θα βρει τρόπο να σε τσακίσει Ένοχος γιατί έστρεψε την Θεά του να βολευτεί στο ψέμα !

Αυτάααα
Φιλιά :)

Giannis Pit είπε...

Μάνια μου καλώς όρισες....!
Να σου πω. Είναι μια άλλη οπτική γωνία αυτή που περιγράφεις. Η Παθητική στάση του ήρωά μας ναι είναι δεδομένη.
Αφέθηκε σε αυτήν την πορεία. Δεν ξέρω τι προσδοκούσε αλήθεια. Αόριστο μένει.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και το χρόνο σου.
Φιλιά πολλά.

nikol είπε...

Καλησπέρα Γιάννη μου !!! Πράγματι η ιδέα της Μαίρης είναι σπουδαία !! Οι λέξεις σου αλλά και ολόκληρο το γραπτό σου είναι δυνατό και ταυτόχρονα αφήνει πικρή επίγευση !! Η λησμονιά τσακίζει αλλά και η αυτοθυσία είναι πράξη που λίγοι μπορούν να κάνουν !!Να είσαι καλά με ότι κάνεις !!

Giannis Pit είπε...

Νικόλ μου καλησπέρα σου.
Απολαμβάνουμε αυτό το όμορφο και δημιουργικό δρώμενο της Μαίρης.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Να ευχηθώ πάντα με τη δουλειά σου να προσφέρεις αυτά που βλέπω να κάνεις με τόση ανθρωπιά.
Καλή σου δύναμη.

Memaria είπε...

Από την πρώτη στιγμή που είδα την εικόνα που διάλεξε για σένα η Μαίρη ήμουν σίγουρη ότι θα διαβάσω κάτι πολύ δυνατό!
Και το ένστικτό μου δε λάθεψε!
Συγκλονιστική η ιστορία σου...αφήνει μια πίκρα βέβαια η λησμονιά..η Φαίη δεν ήταν εννοείται υποχρεωμένη να τον ερωτευτεί και να τον περιμένει επειδή αυτός την αγαπούσε, αλλά δεν έπρεπε και να τον αφήσει στη μοίρα του ξεχασμένο...
Ναι, μου άφησε αυτή την πικράδα που αφήνει συνήθως η αχαριστία!
Συγκλονιστική και καλογραμμένη και αυτή η ιστορία σου και η φωτογραφία που διάλεξες για την Αχτίδα καταπληκτική!
Καλό βράδυ!

Christina Andromeda είπε...

Λίγο αργά ανακάλυψα κι αυτή σου τη διαδικτυακή γωνιά Γιάννη. Σου πάει πάρα πολύ! Μπράβο.
Τώρα στο θέμα μας.

Ε ναι, είναι Γιάννης! noir περιωπής! Σούπερ!

Giannis Pit είπε...

Μαρία μου καλησπέρα σου.
Πραγματικά η ιστορία αφήνει πίσω μια έντονη πίκρα. Μια πίκρα που όμως οφείλουμε να την δούμε αμφίδρομα.
Σίγουρα η Φαίη δεν είναι υποχρεωμένη να σφραγίσει τη ζωή της για αυτόν. Άλλωστε ουδέποτε είχαν σχέση.
Εκείνος την έβλεπε έτσι απόλυτα και Πλατωνικά.
Από την άλλη βέβαια όφειλε να σταθεί κοντά του στις δύσκολες ώρες του ή ακόμα και να καταθέσει αν θέλεις στο δικαστήριο την αλήθεια.
Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την τιμή των λόγων σου. Σε ευχαριστώ από καρδιάς κορίτσι μου.

Giannis Pit είπε...

Αχ Χριστίνα μου καλή μου φίλη.....!
Ευγενική και δεκτική. Σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου ειλικρινά. Για όλα διαχρονικά και ακόμα ένα παραπάνω εδώ.
Έχει συνέχεια η σκυταλοδρομία μας.
Σε φιλώ.

Woman in Blogs είπε...

Περίμενα σκέτο θρίλερ, Γιάννη και μου την έσκασες!!!
Πολύ ζωντανή η ιστορία σου! Τι κρίμα το καλό να μη βρίσκει πάντα μια ζεστή γωνιά στις καρδιές μας...
Καλό τριήμερο!!!

Giannis Pit είπε...

Αλεξάνδρα μου δεν έγραψα θρίλερ. Η Έμπνευσή μου με οδήγησε σε αυτό που διάβασες. Ένα προσωπικό δράμα σε φόντο noir. Πολλές φορές ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τέτοιες προκλήσεις. Σε ευχαριστώ κοπέλα μου. Τρέχω να διαβάσω τη συμμετοχή σου.
Καλό τριήμερο να έχεις.

Λυγερή Βασιλείου είπε...

Γιάννη μου !!! 'Έκπληξη !
Εσύ παιδί μου έφυγες από τα όρια μιας διαδικτυακής γειτονιάς όπου οι παροικούντες
εκφράζονται επί παντός, ανταλλάσσουν απόψεις κ.λ.π.
Εσύ πέρασες σε άλλα επίπεδα. Εκεί που συχνάζουν και διακρίνονται συγγραφείς, λογοτέχνες, μυθιστοριογράφοι.
επώνυμοι .
Σπάνια επαναλαμβάνω την ανάγνωση μιας ιστορίας δυο φορές και μάλιστα noir…
Παρ’ ότι με εντυπωσίασες ,όμως πρέπει να σου ομολογήσω ότι κατά βάθος σε
α ν α γ ν ω ρ ι ζ ω . Όπου κι αν συναντούσα αυτό το λογοτεχνικό αφήγημα ,θάλεγα:
«Αυτό πρέπει να είναι του « δικού μας Γιάννη»

Lysippe είπε...

Ιδέα δεν είχα γι' αυτό το δρώμενο, και το βρίσκω καταπληκτική ιδέα. Μπράβο!

Η φωτογραφία είναι όμορφη κι ατμοσφαιρική. Κι η δική σου πένα της έδωσες πνοή με ιδιαίτερο τρόπο. Καλογραμμένη, με δομή και λεξιλόγιο. Παραστατική... Μέχρι κι η περιγραφή κατά τόπους έδενε με την εσωτερική κατάσταση του πρωταγωνιστή. Όμως, δυστυχώς, δεν έχουν όλες οι αγάπες το happy end.

Μπράβο, Γιάννη μου, για την έμπνευση, όπως και για την εκλογή τής επόμενης φωτογραφίας-σκυτάλης.

Giannis Pit είπε...

Λυγερή μου κορίτσι μου.
Χαίρομαι πολύ που με "ανακάλυψες" και εδώ. Μια επίσης όμορφη και οικεία γειτονιά την οποία άλλωστε και εσύ ξέρεις με τον δικό σου δικτυακό τόπο που αποτελεί κομμάτι του.
Αυτό εδώ το δρώμενο στο οποίο βασίστηκε η ιστορία αυτή βγαίνει πολύ καλό και τρέχει με πολύ κέφι.
Χάρηκα που σου άρεσε και θέλω να σε βλέπω.
Φιλιά πολλά και να έχεις όμορφη Αποκριά με την καρδιά μου.

Giannis Pit είπε...

Αναστασία μου καλησπέρα σου,
πολύ όμορφη η συλλογική αυτή προσπάθεια και βγάζει και τις εμπνεύσεις όλων εδώ.
Θα συνεχιστεί οπότε κράτα το για συμμετοχή σε παρακαλώ. Το έχεις...!
Αυτό το happy end που δικαιούμαστε στη ζωή μας δυστυχώς δεν το συναντάμε πάντα κορίτσι μου.
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου.
Να είσαι καλά και να περάσεις όμορφη Αποκριά.

Lysippe είπε...

Είδα κι εγώ πως θα έχει διάρκεια, και χάρηκα πολύ. Στον επόμενο γύρο, θα 'μαι κι εγώ μαζί σας.

Καλά Κούλουμα, Γιάννη μου.

Giannis Pit είπε...

Δεν ξέρεις πόσο το περιμένω Αναστασία μου. Ειλικρινά χαίρομαι. Ευχαριστώ κορίτσι μου.
Καλά Κούλουμα να έχεις.

mind lab είπε...

Εδώ πραγματικά γίνεται χαμός!

Η ιστορία σου καταφέρνει να αφήσει ένα κόμπο στο λαιμό. Είναι κάτι που δύσκολα το πετυχαίνει κανείς. Το κλίμα της φωτογραφίας μεταφέρεται στις λέξεις, είναι μια σκηνή που μοιραία σε βάζει στη θέση να παρακολουθείς τα βήματα του πρωταγωνιστή.

Γιάννη, δεν ξέρω αν φταίει η φωτογραφία, αλλά νομίζω πως είναι η πιο βαθιά ιστορία σου που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής!

Δικαίως μας παρέσυρε.. Μπράβο σου!

Giannis Pit είπε...

Νικολέτα μου καλησπέρα σου.
Χαίρομαι πάρα πολύ που σε βρίσκω εδώ και είναι τιμή για μένα η παρουσία σου.
Πραγματικά εδώ η εικόνα που επέλεξε η Μαίρη για μένα ήταν ένα ισχυρότατο έναυσμα για να δώσει την ώθηση της έμπνευσης.
Όλο αυτό βγήκε αυθόρμητα.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Πάντα περιμένω τις κρίσεις σου.
Καλή μας συνέχεια.

Δημοσίευση σχολίου