Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

"Raymond και Nantine" (Νουβέλα) Μέρος 1ο



Φίλες και Φίλοι,
όπως σας έχω υποσχεθεί, έχω την τιμή να σας δώσω και εδώ, το "Ραίημοντ και Ναντιν", όπως το έχω πλέον γράψει στην remake μορφή του.

Η Νουβέλα αποτελείται από εννέα (9) κεφάλαια. Κάθε κεφάλαιο θα δημοσιεύεται σε μία ενιαία σελίδα στο blog , ώστε να την έχετε σε ενιαία μορφή εδώ:


Εδώ θα υπάρχει μια πρώτη αναφορά με το σχετικό link για να πάτε στη συνέχεια να το διαβάσετε με τη σειρά. Κάθε νέο κεφάλαιο θα προστίθεται κάτω από το προηγούμενο.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το χρόνο σας, το ενδιαφέρον σας και την συμμετοχή σας. Ξέρω ότι κάθε σας σχόλιο και κριτική είναι ιδιαίτερα σημαντική για μένα.

Καλή ανάγνωση



Κεφάλαιο 1:   "Ναντίν"

Κεφάλαιο 2:  "Ραίημοντ"

Διαβάζετε και σχολιάζετε εδώ:  









Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Μαρία Κανελλάκη: "Βίοι Αγρίων και αδέσποτων αγίων"



"Αν ήτανε όλες οι έγνοιες μας από ζυμάρι παιδί μου, να τις έβανα πάνω στην πλασταριά μου και με το ξυλόβεργο να τις καλόστρωνα, ίσαμε να γίνουν ένα δαντελένιο φύλο...
Ωραία δεν θα  'ταν;"


Η Αγαπημένη μας Μαρία Κανελλάκη, μετά τις 





"Ιστορίες της διπλανής κρίσης"


 επανήλθε στον εκδοτικό χώρο, αυτή τη φορά με το πρώτο της μυθιστόρημα. 

"Βίοι Αγρίων και αδέσποτων αγίων"

Το να μιλήσω για την Μαρία είναι πλεονασμός. Είναι ένα από τα "δικά μας παιδιά". Η Blogger της διπλανής μας "πόρτας", το "Απάγκιο" πολλών από τις σκέψεις και τα ξαποστάγματά μας. Είναι η φίλη μας και η γνωστή μας. Την "ζούμε" χρόνια τώρα και την απολαμβάνουμε μέσα από τα κείμενα, τα αφηγήματα και τις συμμετοχές της στα δικτυακά δρώμενα της γειτονιάς.

Ήρθε θαρρώ ώριμα η στιγμή να κρατήσουμε στο χέρι μας το πρώτο της μεγάλο μυθιστόρημα. Ένα, ολοκληρωμένο, εμπνευσμένο έργο, κατά την ταπεινή μου άποψη, που ήρθε στην αναγνωστική μου "ζωή" προκαλώντας θύελλα συγκίνησης και συναισθημάτων. Ήταν από τα μυθιστορήματα εκείνα που το έτρεξα με τέτοια δίψα και "ανάγκη", που πραγματικά με εντυπωσίασε.




Ας δούμε το Βιβλίο γενικά

Τι είναι οι "Βίοι Αγρίων και αδέσποτων αγίων"

Πάντα κατά την προσωπική εμπειρία που αποκόμισα διαβάζοντάς τους, είναι ένα κοινωνικό δράμα με πολλές πινελιές αστυνομικής δράσης αλλά και κοινωνικής σύγκρουσης. Μέσα στις σελίδες του θίγονται με βροντώδη τρόπο, σημαντικά κοινωνικά ζητήματα αλλά και βιωματικές καταστάσεις. Θέματα που έχουν να κάνουν με τα νέα παιδιά, τα προβλήματά τους. Με τις κοινωνικές ανισότητες και τον περίγυρο.
Είναι ένα μυθιστόρημα έντονης δράσης, που πραγματικά σε καθηλώνει σε κάθε του κεφάλαιο. Με πλοκή, ανατροπές, συγκρούσεις και κορύφωση. 



Το Θέμα

Η Μπέτυ με τον Νέστορα, οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος. Στην τέταρτη δεκετία της ζωής τους, χωρίς οικογένεια, γνωρίζονται σε μια εκδρομή στον Άγιο Γιάννη τον Ρώσο, για την εκπλήρωση ενός, διαφορετικού για τον καθένα, τάματος. 
Στη ζωή της Μπέτυ, η μητέρα της, η εμβληματική κυρία Γιαννούλα, μορφή πραγματική και στον Νέστορα ο Γιάννης, ο αδελφός του.
Η ζωή αρχίζει να χαμογελά στις ψυχές των δύο αυτών ανθρώπων και ο έρωτας, έστω και καθυστερημένα, χτυπά ξανά την πόρτα της ζωής τους.
Όμως η ζωή τους σκοντάφτει σε τρομερά διλήμματα που θα βάλουν ζητήματα στη σχέση τους. 
Η Μπέτυ, ως κοινωνική λειτουργός, ένας μαθητής γυμνασίου με την μονογονεϊκή του οικογένεια και ο διευθυντής του σχολείου θα έρθουν σε μια αντιπαράθεση που θα πάρει τη μορφή αναμέτρησης με το παρελθόν και το παρόν τους.
Καταλύτης, ανάμεσά τους δύο πρόσωπα: Ο Αδελφός του Νέστορα, ο Γιάννης αλλά κυριότερα η μητέρα της Μπέτυς, η κυρία Γιαννούλα.
Ολόγυρά τους θα στηθεί "χορός" και πλοκή από δευτερεύοντα, ως ρόλους αλλά ουσιαστικά ως σημασία, πρόσωπα που θα συμπληρώσουν την πορεία του δράματος.

"Με φόντο μια λινή πετσέτα που τυλίγει ευλαβικά το πρόσφορο και το ιερό δίπτυχο. Χαρτάκια με ψυχές και ονόματα προσφιλών, συγχώρια και ικεσίες για υγεία και ψυχική δύναμη και μυρωδιές από μοσχολίβανο, αγιοκέρι και λεβάντες. Λίγα ψίχουλα απ' το αντίδωρο μιας Κυριακάτικης λειτουργίας, ξεχασμένα στην τσέπη ενός παλτού.  Στο ¨΄Αξιον Εστί" μιας ιεροτελεστίας, θα αναμετρηθούν το σκοτάδι με τη ζωή κι ο πέτρινος φόβος με τις αφράτες ζύμες που υγραίνονται απ' τα μητρικά δάκρυα."



Οι χαρακτήρες

Εκεί που θέλω να σταθώ, στο έργο της Μαρίας Κανελλάκη, είναι στο πρόσωπο της γριάς γυναίκας. Και θα το κάνω με τον δικό μου "κινηματογραφικό" τρόπο προσέγγισης.
Η Μαρία λοιπόν, πλάθει μια Persona, έναν Υποστηρικτικό ρόλο, αυτόν της μορφής της κυρίας Γιαννούλας, βγαλμένο λες μέσα από την παραδοσιακή Ελληνική λογοτεχνική μυθοπλασία. Μια γριά γυναίκα τυλιγμένη στο άρωμα μιας γνήσιας λαϊκής παράδοσης, μια ανοιχτόμυαλης θρησκευτικής πίστης, μιας ψυχής που αποπνέει ευγένεια, αλτρουισμό και μαχητικότητα για το δίκιο και τη ζωή. Και αυτός ο χαρακτήρας στο μυθιστόρημα είναι που θα "λυγίσει σίδερα" συναισθηματικά.

Η Γλώσσα της Μαρίας, παραδοσιακά, είναι βγαλμένη μέσα από την κλασική Ελληνική πεζογραφία. Στα πατήματα του Καζαντζάκη αλλά και του Χρηστομάνου. Ευωδιάζουν καλολογικά στοιχεία και αισθητική.

(Φωτογραφία από το blog  http://smaragdenia-roula.blogspot.com/ της φίλης Ρούλας)


Το μυθιστόρημα αποτελείται από 30 κεφάλαια και εκείνο που με εντυπωσίασε προσωπικά είναι αυτό το ξεχωριστό να ακολουθούν ονοματολογικά αλλά και χρονικά την ροή του χρόνου μέσα από το Εκκλησιαστικό ημερολόγιο. Μια εξαιρετικά πρωτότυπη έμπνευση που καθορίζει τον "χώρο" του δράματος. Μέσα εκεί δηλαδή που θα δοθεί η "τελική αναμέτρηση", η κάθαρση αν θέλετε στην πλοκή. Ένας πολύ ιδιαίτερος συμβολισμός που συγκινεί και συναρπάζει.



Θα μπορούσα να μιλάω πάρα πολύ για το μυθιστόρημα αυτό. Και στο τέλος πάλι να έχω την εντύπωση ότι εξακολουθώ να θέλω να τονίσω και κάτι άλλο.
Το αφήνω σε σας, εν δυνάμει αναγνώστες να το κάνετε, να το χαρείτε, να το νιώσετε και φυσικά να το διαπιστώσετε.

Αυτή ήταν, αγαπητές φίλες και φίλοι, η προσωπική μου ταπεινή ματιά και προσέγγιση, των "Βίων Αγρίων και αδέσποτων αγίων" της Μαρίας Κανελλάκη. Ένα πεζογράφημα που με συγκλόνισε και μου γέννησε πολύ δυνατά συναισθήματα. Μέσα στην κάθε του σελίδα είδα ανθρώπινους χαρακτήρες πολύ προσιτούς, απλούς ανθρώπους του μόχθου και της ζωής. Είδα τη σύγκρουση μέσα στο καμίνι της ζωής, την περιθωριοποίηση, την εγκληματική διαφθορά και την εμπορευματοποίηση των νεανικών ονείρων, το παρασκήνιο. Είδα όμως και την ελπίδα που γεννά η αλληλεγγύη, η πίστη, ο αγώνας και η συλλογική μάχη. Ένα μεγάλο θετικό μήνυμα ζωής. Τέλος είδα και μορφές αγαπημένων μας προσώπων από τα παλιά νεανικά μας χρόνια. Η πλοκή τα ξανάφερε παρόντα στη μνήμη μας με τρόπο που λυτρώνουν τα δάκρυα νοσταλγίας.

Το Βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις:  "24 γράμματα" και δεν χρειάζεται να σας πω, αντικειμενικά, ότι πρέπει να βρίσκεται στις βιβλιοθήκες σας αλλά το κυριότερο, θα βρίσκεται μόνιμα στις καρδιές σας.


Διαβάστε στον σύνδεσμο που σας παραθέτω την συμμετοχή μιας εξαίρετης καινούργιας φίλης στο "Παίζοντας με τις λέξεις"

"Η Προσευχή" Makestorytelling


Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Για μια γιορτή που δεν χάρηκες ποτέ


Να που κόντεψα να σε ξεχάσω...
Μέρα που είναι δα

Γιορτή της Μητέρας

Είδες τι κάνει η συνήθεια; 
Σαν κάτι δεν το ζήσεις, δεν το βιώσεις, έρχεται η κατάρα της λήθης να στο τυλίξει με την ομίχλη της.

Όμως ήρθα! εδώ! κοντά σου...
Τι κοντά σου δηλαδή. Σε μια εικόνα αντάμα.
Τι να σου πω; δεν ξέρω; 
Αυτό το ρημάδι το κενό απλώνεται τόσο βαρύ μερικές φορές,
που το κάνει πιο οδυνηρό ακόμα κι απ την πιο έντονη θλίψη.

"Πως γίνεται η αγάπη κάδρο ανέκφραστο να γίνει;"

έγραψα πριν μέρες σε ένα ποίημα που σε είχε αναφορά....



Να που γίνεται λοιπόν το κάδρο!
Να που μετατρέπεται σε ζωγραφιά.
Σε αναφορά, σε σημείωση.

Ήρθα λοιπόν Μάνα εδώ απέναντί σου!
ταπεινός προσκυνητής.

Να σου πω τι άραγε για τη μεγάλη τούτη μέρα;
Τι;
Δες! γιορτάζετε! 
γέμισαν οι γειτονιές μικρά και μεγάλα χεράκια που κουβαλούν λουλούδια,
για να τα αποθέσουν στις αγκαλιές των Μανάδων.

Γέμισαν οι αυλές, τα δωμάτια, οι δρόμοι, οι εξοχές ανοιχτές αγκαλιές για να αποδώσουν τα αισθήματά τους.

Εσύ; που είσαι εσύ;

Εσύ δεν την χάρηκες ποτέ αυτή τη γιορτή Μάνα!
Δεν είδες ποτέ αντίκρυ σου το λουλούδι σου να τρέχει στην αγκαλιά σου,
να σου ευχηθεί.

Αυτό το λουλούδι για το οποίο τόσο αγωνίστηκες!
Αυτό το παιδί για το οποίο αψήφισες τα πάντα!
Υπέμεινες τη χλεύη και το μίσος των "δικών" σου,
Δεν λογάριασες τα "πρέπει" και τα "μη"
Αγνόησες κάθε εντολή της επιστήμης και το ζήτησες.
Το κουβάλησες για εννιά μήνες στα σπλάχνα σου
Και μόλις τρεις, ναι μόλις τρεις μέρες,

Τρία μερόνυχτα μόνο!
Για τόσα το ένιωσες ΠΑΙΔΙ σου!
Για τόσα το βάσταξες στο στήθος σου!
Με τα μάτια σου κλειστά αλλά με τις αισθήσεις σου απέραντες...

Τα χρόνια πέρασαν Μάνα....

Τούτο το λουλούδι σου, που δεν είδες ποτέ, παρά μονάχα το ένιωσες σαν ζεστή βούκα πάνω στο κορμί σου, έγινε κοντά εξήντα χρονών!

Και έρχεται τώρα, ταπεινός, με ένα λουλούδι να τιμήσει τη Μνήμη σου
Ως Μητέρα

Για σένα Αγαπημένη!
Έλα !
Έλα να γιορτάσεις, έλα να χαρείς, 
τη Γιορτή που τόσο δικαιούσαι

τη Γιορτή που δεν χάρηκες ποτέ

Σ' Αγαπώ


Χρόνια σου Πολλά........


Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Βιβλιοπαρουσίαση: "Η Αγάπη δηλώνει Απών" Κικής Κωνσταντίνου




Σάββατο 18 Μάη
Ώρα 19:00

"Βαβέλ Πυρήνας Τέχνης"
Μαρούσι  (Βασιλίσης Σοφίας 87)


Θέλω να ευχαριστήσω, από καρδιάς, την αγαπητή μας φίλη εδώ και "συντρόφισσά" μας στην 
δικτυακή μας γειτονιά, την Κική Κωνσταντίνου, για την τιμή της πρόσκλησης να είμαι ένας από τους φίλους, στο πάνελ παρουσίασης του βιβλίου της.

Μια ξεχωριστή στιγμή για μένα και μια καινούργια εμπειρία.

Σας κοινοποιώ τον αντίστοιχο σύνδεσμο κάλεσμα με το πλήρες πρόγραμμα, όπως αυτό παρουσιάζεται στον προσωπικό δικτυακό της τόπο




Μην ξεχνιόμαστε, έρχεται....






Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

"Ραίημοντ και Ναντίν" Έρχεται το Remake




Φίλες και Φίλοι, θαρρώ ίσως να θυμάστε το μικρό ομότιτλο διήγημα, που ήταν και η συμμετοχή μου στο δικτυακό δρώμενο "17ο Παίζοντας με τις λέξεις" εδώ:  "Ραίημοντ και Ναντίν"

Το μικρό αυτό αφήγημα ζυμώθηκε στο μυαλό μου, δουλεύτηκε και μετατράπηκε σε μια μικρή Νουβέλα. Έτσι αυτή τη στιγμή υπάρχει το ....remake της αρχικής ιστορίας. Πάμε να δούμε το trailer.


Σε λίγες μέρες λοιπόν θα είναι στη διάθεσή σας σε διπλή δημοσίευση. Για να μην σας κουράζω θα αναρτάται εδώ σε ξεχωριστή σελίδα για όποιον θέλει να το ακολουθήσει και στην δικτυακή πλατφόρμα του wattpad επίσης ως εναλλακτική επιλογή.

Σε λίγες μέρες λοιπόν!