Όχι πια άλλα δάκρυα

 Η ανθρώπινη ζωή έχει αξία.

Η ανθρώπινη ζωή έχει τιμή και αξιοπρέπεια.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι εμπόρευμα μήτε σάκος απορρόφησης κάθε νοσηρής έκφρασης και πρακτικής στους κοινωνικούς χώρους.

Κάθε άνθρωπος, άντρας, γυναίκα, κάθε ηλικίας δικαιούται να ζει τα όνειρα και να διεκδικεί τις ελπίδες του.

Κάθε εργάτης έχει δικαίωμα να δουλεύει ασφαλής και με στοιχειώδη προστασία.

ΟΧΙ πια ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ

Θρηνήσαμε και εξακολουθούμε να το κάνουμε, για δεκάδες γυναίκες που δολοφονήθηκαν από νόμιμους συζύγους, οι οποίοι διδάσκονται στο ύψιστο και ιερό μυστήριο του γάμου, ότι "η γυνή οφείλει να φοβείται τον άντρα". Από άντρες που, από μικρά παιδιά, κάποιοι πατεράδες, τούς δίδαξαν ότι έχουν @@ στα παντελόνια τους και αυτοί οφείλουν να "γαμάνε και να δέρνουν" όταν ενηλικιωθούν.

Γαλουχήθηκαν από τους ταγούς μιας θρησκευτικής ιεραρχίας ότι, η γυναίκα είναι "βρώμικη", είναι "ένοχη" για τα δεινά του κόσμου και απαγορεύεται να μιάσει τον ναό του Θεού όταν είναι "αδιάθετη".

Εκπαιδεύτηκαν ότι οι άντρες δεν πρέπει να κλαίνε, ότι οι άντρες δεν γίνεται να είναι διαφορετικοί και να "γυναικοφέρνουν". Ότι είναι "ντροπή" και "ξεφτίλα" να είναι ή να μοιάζουν με "αδελφές". 

Μούλιασαν στην αντίληψη ότι "άντρας είναι μωρέ, έχει δικαίωμα να κερατώσει, να ξενογαμήσει, χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν"

Η λατρευτή μας παράδοση θεωρεί πουτάνα τη γυναίκα που θα τολμήσει να ρίξει το βλέμμα της αλλού ή να διεκδικήσει κάτι από την προσωπική της ζωή.

Το κοινωνικό σύστημα θεωρεί ότι  άμα η γυναίκα φορέσει σέξυ ρούχα μπορεί να την πηδήξει ο καθένας, χωρίς να πάρει την άδειά της. Άμα η γυναίκα πάει σε ξενοδοχείο ή σε αυτοκίνητο ή σε δασάκι, οφείλει να δεχτεί, χωρίς τη θέλησή της, κάθε νοσηρό γούστο του συνοδού της.

Η γυναίκα που θα τολμήσει να έχει παράλληλη σχέση, θα δικαστεί στο "λαϊκό δικαστήριο" του άντρα της που ...δεν μπορεί να είναι "κερατάς" και πρέπει να ξεπλύνει την ντροπή του.

Έτσι γεμίσαμε με δεκάδες τακούνια που τα βλέπουμε παραταγμένα στο πεζοδρόμιο, θλιβερά απομεινάρια δολοφονημένων και κακοποιημένων γυναικών.

Και κλάψαμε πολύ. Όπως κλάψαμε και παλιότερα με την δολοφονία του Γιακουμάκη και του Ζακ.

Και κοίτα να δεις, που πίσω από την αβάντα σε κάθε δράστη ήταν είτε πολιτικά πρόσωπα είτε κρατικοί μηχανισμοί. Μην ρωτάτε ποιας παράταξης. Περιττό.

Κλαίμε και απλώνουμε κράνη στους ματωμένους δρόμους από τα κορμιά των "Ντελιβεράδων", που κινούνται απεγνωσμένα σαν καμικάζι στους δρόμους, για να προλάβουν την παραγγελία των "νοικοκυραίων" εκείνων που δεν αξιώνονται να καταλάβουν πότε δεν πρέπει να παραγγείλουν ή να πάρουν τα κουλά τους να κάνουν καφέ ή να μαγειρέψουν με τα χεράκια τους, τις δύσκολες μέρες.

Ανάψαμε κεριά και δακρύσαμε για την στυγνή, απάνθρωπη δολοφονία του Άλκη, λίγα σκαλιά έξω απ' το σπίτι του από χούλιγκανς οργανωμένους φασίστες και ναζί, που αλωνίζουν, με την ανοχή της αστυνομίας και των δικαστικών αρχών και των μεγαλόσχημων παραγόντων των ομάδων.

Ανεχόμαστε τα παιδιά μας να ακούν στα γήπεδα συνθήματα και τραγούδια που υμνούν τον βιασμό αντιπάλων, που χυδαιολογούν απέναντι σε μανάδες και νεκρούς. Στα γήπεδα της ομαδάρας μας, που το σεξιστικό κάλεσμα και η αποθέωση του "Γάμα τα πάντα" έχει γίνει σημαία και όρκος.

Ανάβουμε κεριά και κλαίμε για τους εργάτες εκείνους, που βρήκαν τραγικό θάνατο την ώρα της δουλειάς. Που το μεροκάματό τους είναι του θανάτου. Και που για όλα αυτά "φταίει η κακιά η ώρα" όπως προφητικά έλεγε ο Νίκος Κούρκουλος, δια σεναρίου Νίκου Φώσκολου, στο κοινωνικό του δράμα "Ορατότης μηδέν"

Κάθε κομμάτι εργατικής προστασίας καταργείται στο όνομα του "ανταγωνισμού" και της "παραγωγικότητας". Κάθε συνδικαλιστική δράση φιμώνεται στο όνομα του ...εκσυγχρονισμού. Κάθε εργατική κατάκτηση αφαιρείται. Ώρες ατέλειωτες ανασφάλιστοι, απλήρωτοι, κυνηγημένοι.

Η "Χρυσή αυγή" μπορεί θεσμικά να διαλύθηκε αλλά οι φασιστικές οργανώσεις ζουν και βασιλεύουν. Βρήκαν κατάλυμα σε οπαδικούς συνδέσμους, σε κοινωνικές εκδηλώσεις με αμφιλεγόμενο ρόλο. Εθνικιστικά συλλαλητήρια, αντιεμβολιαστές με αντίληψη ομάδων κρούσης, παραθρησκευτικές οργανώσεις.

Κάνουν πεσίματα δολοφονικά σε "αλλόθρησκους" φιλάθλους, χτυπάνε μέλη της ΚΝΕ. Κάνουν ντου σε μαθητές και σε κοινωνικούς αριστερούς χώρους. Με την αβάντα και την προστασία της αστυνομίας και την αδράνειά της. Και την πλήρη πολιτική κάλυψη της κυβέρνησης. 

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ

Κλάψαμε, θρηνήσαμε και καλά κάναμε γιατί είμαστε άνθρωποι. Όμως ως εδώ αδέλφια!

Κάθε τι ολόγυρά μας, που αφορά τη ζωή μας είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ!

Γεμίσαμε ροζ βίντεο, εκβιαστικά revenge-porn, σεξουαλικά πεσίματα επώνυμων, βιασμοί από ιερωμένους, ξυλοδαρμούς από αφεντικά και εργοδότες. Γεμίσαμε πολιτικούς αστούς που γλιστράνε στην ασυδοσία ανεξέλεγκτοι.

ΩΣ ΕΔΩ!

Δεν βλέπετε την παρακμή του καπιταλισμού; Τη σαπίλα αυτής της πολιτικής; 

Δεν ξεπλένουν τα δάκρυα τις ανομίες. Οφείλουμε να πούμε το δικό μας ΟΧΙ στην κατρακύλα της ζωής μας. Μην ψάχνετε λοιπόν να βρείτε το εύκολο άλλοθι ότι "τι να κάνουμε;" και "τίποτα δεν γίνεται"

Να θυμίσω ότι ο ξεσηκωμός στο δρόμο και στις διαδηλώσεις ήταν αυτός που ανάγκασε την E-FOOD να αλλάξει άρδην τις αποφάσεις της απέναντι στους εργαζόμενους.

Να θυμίσω ότι ο αποκλεισμός του λιμανιού του Πειραιά από τους απεργούς, ανάγκασε την COSCO να συμβιβαστεί και να δεχτεί αιτήματα.

Δεν γίνεται άλλο να κλαίμε πάνω στις χαμένες μας ζωές. Οργάνωση παντού! Συνδικάτα, σύλλογοι, κινήσεις αλληλεγγύης. Παντού! Στο Δήμο, στη γειτονιά, στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο. Υπάρχουν οργανώσεις και σας περιμένουν!

Αυτό το κοινωνικό σύστημα είναι σάπιο. Και απειλεί να μας τραβήξει στο βούρκο του αμαχητί και χωρίς ανάσα. 

Ευθεία και άμεση πολιτική και ιδεολογική αμφισβήτηση όλων εκείνων των προσώπων και κομμάτων που "ορκίζονται" στο όνομα του φιλελευθερισμού και του καπιταλισμού. Διεκδίκηση στα πάντα. Από τα πιο απλά και μικρά μέχρι τα μεγαλύτερα.

Δεν ξεπλένει το κλάμα μας την άμεση ή έμμεση πολιτική επιβράβευση των αρχών εκείνων και των εκπροσώπων τους, που έχουν κάνει τη ζωή μας βωμό παρακμής.

Πρέπει να μας βρουν απέναντί τους. Θυμωμένους και αποφασισμένους. Με χαρτί και μολύβι. Που θα καταγράφει τις πολιτικές θέσεις του καθένα και θα πιστώσει εκείνους που είναι στο ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΤΕΡΙΖΙ. Τελεία και παύλα! Σε δύο βάρκες δεν γίνεται να πατά κανείς!

Αυτήν την πατρίδα ποιος θα την πάρει;

Δεν ξέρω πως θα σας φανούν οι σκέψεις μου με όλα τούτα που ζούμε. Ίσως να σας φανούν "ακραίες" ή πολύ "συναισθηματικές" απόψεις. Κάποτε λοιπόν ήταν μια πατρίδα και ένα λαός. Πολλούς αιώνες πίσω. Μάλιστα του χρόνου, το 2021, θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από εκείνη τη χρονιά που ένα μάτσο "κουρελήδες", απελπισμένοι πήραν τα άρματα και τα λαγκάδια για να διεκδικήσουν τη λευτεριά και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Απέναντί τους βρέθηκαν όλοι οι "σώφρονες" παράγοντες, ντόπιοι και ξένοι. Η "Ιερά συμμαχία" των ισχυρών της εποχής, η ιεραρχία της εκκλησίας, κάποιοι ντόπιοι προεστοί και δεν συμμαζεύεται. Και οι "κουρελήδες" αυτοί έγραψαν την ιστορία που ξέρετε και που το ελληνικό (;) κράτος, ετοιμάζεται να "εορτάσει" με τις δέουσες τιμές του χρόνου.

Τα χρόνια πέρασαν, οι Τούρκοι μπέηδες και αγάδες αντικαταστάθηκαν από έλληνες τσιφλικάδες και πάει λέγοντας. Και ήρθαν και άλλα χρόνια και καιροί. Και το 1912, το 1913. Και η πατρίδα μεγάλωνε. Απελευθερώθηκε. Αλλά ήρθαν οι μεγαλοστομίες. οι "μεγάλες ιδέες", οι "κόκκινες μηλιές" και οι αρλούμπες της μεγαλοαστικής τάξης. Που σε συνδυασμό με την "προστασία"και τότε των "συμμάχων" οδήγησαν στην Μικρασιατική καταστροφή. Και στους "Τουρκόσπορους" πρόσφυγες που κατέκλυσαν την "παλιά Ελλάδα".

Και πάλι το αυλάκι της ιστορίας κύλησε. Και φτάσαμε πάλι στα 1940. Και τότε μια χούφτα κουρελήδες σήκωσαν τα άρματα της αντίστασης κατά των μελανοχιτώνων. Όπως και με τους Ναζί. Και τότε κάποιοι "συνετοί" μιλούσαν για συνεργασία με την νέα τάξη πραγμάτων. Και οι προύχοντες λάκισαν κατά το Κάιρο αφήνοντας πίσω ακόμα και κρατούμενους στα χέρια των Ναζί.

Μην τα πολυλογούμε αδέλφια. Τώρα είμαστε στο "σήμερα"

Μια χώρα με "διεθνή ερείσματα", με "εξασφαλισμένα τα ευρωπαϊκά μας σύνορα", με "ισχυρούς συμμάχους". Τέτοιους που τη γη μας και τα νερά μας τα αποκαλούν "αμφισβητούμενες περιοχές". Και είναι τόσο καλοί που ...καλούν τους "εχθρούς" με τους οποίους είμαστε "σύμμαχοι" στο ΝΑΤΟ να είναι ...προσεκτικοί (sic).

Δείτε όμως! Η λατρεμένη μας προστάτιδα, η κ. Μέρκελ, μας "έσωσε" με ένα τηλεφώνημα. Συνεπώς για ποιο λόγο ανησυχούμε και διατηρούμε στρατούς, καράβια και αεροπλάνα σε ετοιμότητα;

Αδέλφια,

η Ελλάδα είναι μια χρεοκοπημένη χώρα. Και μια πατρίδα ξεπουλημένη με κάποια μνημόνια. Κάποια "δεξιά" και κάποια "αριστερά", (κατά δήλωση). Και μια τέτοια πατρίδα δεν μπορεί να έχει λόγο. 

Η προηγούμενη κυβέρνηση, αριστερή κατά δήλωση, αναγόρευσε τον Αμερικάνο πρέσβη σε τοποτηρητή των πάντων στην Ελληνική επικράτεια. Από το τι εκδήλωση θα κάνουμε μέχρι πόσες βάσεις καινούργιες θα ανοίξουμε στις ΗΠΑ. Και από κοντά και οι Ισραηλινοί. Και αυτοί προστάτες. Αυτοί ντε οι σιωνιστές που φέρνονται στην Παλαιστίνη όπως οι Ναζί στους ίδιους. Έτσι η Παλαιστινιακή μαντήλα μπήκε στα ...σεντούκια. Ποιος ξέρει πότε θα βγει απ την ναφθαλίνη.

Όσο για τους ...."αριστεύοντες" της "κανονικότητος" ε μην τα ξαναλέμε. Εμείς οι παλιοσειρές τους ξέρουμε. Μη βλέπετε που ο λαός έχει κοντή μνήμη, το είπε και ο Μητσοτάκης ο Α΄.

Φιλαράκια μου, οι Τούρκοι κάνουν τα παιχνίδια τους και γκριζάρουν το Αιγαίο το ένα ύστερα από το άλλο. Με τρομερή συνέπεια και σχέδιο. Η Τουρκία έχει ανοίξει την ψαλίδα μεταξύ μας τα τελευταία χρόνια σε απύθμενη διαφορά. Μην βλέπετε που εμείς λέγαμε ότι "απομονώθηκε διεθνώς" και "είναι εκτός Ευρώπης" και τέτοιες άλλες βαρύγδουπες προσεγγίσεις. Είναι γιατί οι αφέντες μας εδώ, έχουν ψηλή θεώρηση των πραγμάτων. Μακροπρόθεσμη. 

Αυτήν  την σημερινή πατρίδα, ποιος θα την πάρει; ποιος απέμεινε; Έχει άμυνα; Έχει στρατό και λαό ικανό να την υπερασπίσει; Ρωτάω. Δεν ξέρω. Είναι το ζητούμενο. Και το 1987 είχαμε τα ίδια αλλά τότε υπήρχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, υπήρχε εθνική άμυνα, υπήρχε διπλωματία, υπήρχε εθνικό νόμισμα. Το 1974 ο Κων. Καραμανλής έβγαλε την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. 

Σήμερα ΕΜΕΙΣ τι ακριβώς είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε;

Και το ερώτημα δεν αφορά μόνο την πολιτειακή μας ηγεσία, ναι αυτήν την συγκεκριμένη, που αποτελεί τον "εθνικό" κορμό. Μιλάω και το λαό. Κυρίως το λαό! Ως που θα φτάσει η ηττοπάθεια, η αδιαφορία, ο φόβος, η ντροπή.

Άραγε τι νιώθει κανείς σήμερα σαν βλέπει την πατρίδα του σε αυτόν τον κατήφορο; Εκτός αν πιστεύετε ότι είναι λάθος αυτή η προσέγγιση και εξακολουθούμε να έχουμε κυρίαρχα δικαιώματα και να υπάρχουμε ως ανεξάρτητη χώρα. Αν το πιστεύετε τότε να συστηθούμε ξανά.

Και βέβαια μην μου αρχίσετε την γνωστή κουβέντα: "τι να κάνουμε;¨ Αν την αρχίσετε τότε να σας πω να απευθύνετε, ρητορικά, την ίδια ερώτηση και σε όλους εκείνους τους αγωνιστές που ξεκίνησαν μόνοι τους να αγωνίζονται όλους αυτούς τους αιώνες για μια άλλη πατρίδα.

Covid-19: Από την τρομολαγνεία στην απάθεια της ανοσίας της αγέλης

Συνήθως δεν το κάνω αλλά οι καταστάσεις και η σοβαρότητα είναι τέτοια που επιβάλλεται!

"Καθαρά" πολιτικά άρθρα δεν αναρτώ στο "ΗΔΥΠΟΤΟΝ" αλλά οι συνθήκες που ζούμε και αντιμετωπιζόμαστε από την πολιτεία και το σύστημα είναι τέτοιες που θα το κάνω. 

Μεταφέρω λοιπόν και εδώ, αυτούσιο, άρθρο που έγραψα στο blog μου κοινωνικού-πολιτικού προβληματισμού https://kokkino-diktio.blogspot.com/2020/06/covid19-thoughts.html

"Από την τρομολαγνεία στην απάθεια της ανοσίας της αγέλης"

Θα θυμάστε αγαπητοί φίλοι και φίλες την περίοδο έναρξης της καραντίνας για την πανδημία του κορονοϊού στην πατρίδα μας κάπου εκεί στην αρχή της Άνοιξης του 2020.

Μήπως να θυμίσουμε τα χαρακτηριστικά με τα οποία η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα αντιμετώπιζε το θέμα; Για πάμε να τα φέρουμε λίγο στη μνήμη μας;

1. Καθημερινή συνέντευξη τύπου με την ανακοίνωση των κρουσμάτων παγκόσμια και εγχώρια.
2. Πολλαπλές καθημερινές πολύωρες εκπομπές στα ΜΜΕ με ...αναλύσεις επί αναλύσεων.
3. Καθημερινή ανάρτηση του παγκόσμιου πίνακα κρουσμάτων (John Hopkins university dashboard) σε όλα τα συστημικά sites.
4. Στοχοποίση κάθε απόπειρας κοινωνικής εκδήλωσης εκείνων των ημερών σχετικές με συνδικαλιστικά θέματα και συνθήκες εργασίας των υγειονομικών. (Θυμάστε πως αντιμετωπίστηκε η τέλεια οργανωμένη Πρωτομαγιά του ΠΑΜΕ και οι συγκεντρώσεις των νοσοκομειακών έξω από τα νοσοκομεία)
5. Επιστράτευση ακόμα και παραποιημένων πλάνων στην τηλεόραση από δήθεν συγκέντρωση πλήθους σε πλατείες και πάρκα για να καλλιεργηθεί κλίμα τρόμου και κοινωνικού αποκλεισμού.

Μπορώ να σας θυμίσω άπειρες τέτοιες πρακτικές που είχαν ένα στόχο:

Την καλλιέργεια κλίματος τρόμου, φοβίας, πανικού και εγκλεισμού στην κοινωνία.

Απώτερος στόχος: Να γίνουν δεκτά όλα εκείνα τα οικονομικά μέτρα εξαθλίωσης του εισοδήματος αλλά και των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε κλάδους και επιχειρήσεις.

Τι συμβαίνει σήμερα;

Πού πήγαν όλες αυτές οι ημερήσιες ανακοινώσεις πορείας της επιδημίας; Με το ζόρι δίνεται μια έντυπη ανακοίνωση από τον ΕΟΔΥ των ημερήσιων κρουσμάτων, η οποία καταχωνιάζεται κάπου στα αζήτητα των καναλιών και των sites.

Οι εκπομπές καταργήθηκαν. Οι τηλεοπτικοί μαϊντανοί και περσόνες που μας βομβάρδιζαν με ειδήσεις και τρόμο εξαφανίστηκαν. 

Τα σύνορα ανοίγουν χύδην.

Μήπως η επιδημία περιορίστηκε; Φυσικά ΟΧΙ! Μια ματιά στα καθημερινά κρούσματα και στις καμπύλες να ρίξει κανείς φτάνει να καταλάβει ότι η επιδημία είναι ΠΑΡΟΥΣΑ και μάλιστα μέσα στο κατακαλόκαιρο! Και έπεται και το κύμα των ...τουριστών!

Τα μόνα που δεν έφυγαν είναι τα μέτρα εξαθλίωσης που ισοπέδωσαν το εισόδημα των μισθωτών, που απογείωσαν την ανεργία, που διέλυσαν κατεκτημένα δικαιώματα και συμβάσεις.

Και, το σπουδαιότερο! ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ! Η Κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει στη βουλή ΧΟΥΝΤΙΚΟ ΝΟΜΟ για φασιστικοποίηση στο θέμα των διαδηλώσεων. Και εξοπλίζει την Αστυνομία με υλικό καταστολής. ΑΡΑΓΕ ΓΙΑΤΙ; ΤΙ ΞΕΡΟΥΝ για το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ; (Εμείς είμαστε υποψιασμένοι αλλά το λέμε για τους ....περιδιαβαίνοντες την ...νιρβάνα)

Είναι φανερό ότι, η κυβέρνηση της ΝΔ, αποφάσισε να γίνει ....Αγγλία! Αυτά που έκανε ο Τζόνσον και το Τραμπ τα φέρνει τώρα εδώ. 

Έκανε τη "δουλειά" της με την τρομολαγνεία και το φόβο και τώρα, μπροστά στα ΜΕΓΑΛΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ σαλπίζει πανηγυρική υποχώρηση εγκαταλείποντας τα πάντα στη λογική της ΑΣΥΔΟΣΙΑΣ της ΑΓΕΛΗΣ.

Το θέμα είναι σοβαρότατο και θα το συναντήσουμε μπροστά μας στους αμέσως επόμενους μήνες όπου κάθε μέτρο προστασίας σε πτήσεις και κοινωνικούς χώρους θα σταματήσει και από εκεί επαφιόμαστε τη θεά ....τύχη.

Κάθε πολίτης και σκεπτόμενος άνθρωπος οφείλει να βγάλει τα συμπεράσματά του από τον τρόπο που η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει την κοινωνία, δίκην πειραματόζωου για εκτρωματικές επιλογές..

Το Φθινόπωρο αναμένεται καυτό στο κοινωνικό πεδίο και δεν βλέπω οι γκαζοντενεκέδες με τις γλάστρες του Μπακογιάννη να προσφέρουν ...δροσιά.