"Political Correct" (Διήγημα, Μέρος 4ο)

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017


(Πολιτικό Θρίλερ)


Περίληψη Προηγουμένων:
Ο Ανδρέας Χρονάκης, Υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας στην ριζοσπαστική αριστερή Κυβέρνηση της χώρας, επισκέπτεται ιδιωτικά μια νύχτα, τον 79χρονο Κομμουνιστή φίλο του Αργύρη Πατεμτζή. Τους δύο άντρες δένει μια βαθιά ανθρώπινη σχέση από το ζοφερό παρελθόν της εξορίας στο Παρθένι της Λέρου στην περίοδο της χούντας, όπου ως κρατούμενος ο Αργύρης γνωρίστηκε με τον τότε νεαρό γιατρό των φυλακών.
Η συνάντησή τους, τους οδηγεί σε έναν απόμακρο νυχτερινό περίπατο στην παραλία του Σχοινιά.
Εκεί ο Ανδρέας, ως υπουργός, εκμυστηρεύεται στον παλιό και έμπειρο φίλο του ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν τη σύλληψη των εγκεφάλων μιας συνωμοτικής ομάδας που εξοπλίζει και καθοδηγει επίδοξους τρομοκράτες για ένα πρώτο χτύπημα στη χώρα. Οι εγκέφαλοι αυτοί καθοδηγούνται άμεσα από υψηλές μυστικές υπηρεσίες γνωστών χωρών που εμφανίζονται ως τιμητές στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Ο Υπουργός θέλει να μοιραστεί το τεράστιο άγχος του με έναν παλιό και έμπειρο αγωνιστή έστω και αν αυτός δεν συμμερίζεται την πολιτική του διαδρομή. Ο Αργύρης, προειδοποιεί τον φίλο του ότι οι "δικοί του" πολιτικά άνθρωποι είναι επίφοβοι.
Ο Ανδρέας ενημερώνει στο άφωνο Υπουργικό Συμβούλιο για τις αποκαλύψεις του έχοντας το "πράσινο" φως από τον Πρωθυπουργό να προχωρήσει. 
Το βράδυ προσκαλείται σε ένα Διεθνές συνέδριο ΜΗ.ΚΥ.Ο. από τον πρωθυπουργό για να δοθεί η τελική οδηγία. Μετά την "πύρινη" ομιλία του πρωθυπουργού, συναντιέται σε μια σουίτα του ξενοδοχείου με  τον Στηβ Γρκέϋμαν, πρόεδρο ενός ξένου think tank, παρόντος του πρωθυπουργού, για μια επαφή γνωριμίας.
Εκεί θα νιώσει τον κόσμο να γκρεμίζεται γύρω του καθώς ο επισκέπτης τους, με περισσή θρασύτητα, έμεσα αξιώνει την παύση κάθε είδους ενόχλησης σε διάφορα στελέχη τους από τις υπηρεσίες του Υπουργείου απειλώντας άμεσα τον ίδιο τον Υπουργό και την κυβέρνηση για πολιτικές συνέπειες. Το πλήγμα για τον Υπουργό θα είναι ισχυρότερο καθώς διαπιστώνει με τρόμο ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός γίνεται όχημα για να περάσουν αυτές οι πίεσεις στη πράξη. Στο μεταξύ ο Νικηφόρος Φράγκος με το κλιμάκιό του είναι έτοιμο να συλλάβει τους οργανωτές προσδοκώντας το τελικό "οκ" από τον Υπουργό καθώς ο χρόνος στενεύει δραματικά.



***********************************************************




-Άκυρο κ. Φράγκου...! ανακαλούνται όλες οι εντολές...!
-....................
-Άκυρο κ. Φράγκου, υπάρχουν νεώτερες εξελίξεις.
-Ελήφθη κ. Υπουργέ, καλώς.
-Σε δύο ώρες σας περιμένω στο γραφείο μου, άμεση ανάγκη.
Η Φωνή του σχεδόν κατέρρευσε με το κλείσιμο της τηλεφωνικής συνομιλίας. Στο θολό ήδη βλέμμα του φάνταξε αχνό το έντονα εκφραστικό πρόσωπο του Ταξιάρχη του οποίου η φωνή τον επανέφερε στην πραγματικότητα. Είχε πλέον φτάσει στο μπαρ της αίθουσας αναμονής.
-Ανδρέα, για όνομα του Θεού, τι συμβαίνει ; άκουσε τη φωνή του συνεργάτη του.
-Πάμε να φύγουμε σε παρακαλώ, όχι εδώ, πάμε.
-Μα.... είσαι σαν πεθαμένος.
-Πάμε...!
Ο Ταξιάρχης κάλεσε στο υπηρεσιακό τηλέφωνο την συνοδεία τους για το αυτοκίνητο. Σε λίγα λεπτά είχαν επιβιβαστεί και ξεκινούσαν
-Στο Υπουργείο σε παρακαλώ, ακούστηκε η φωνή του Ανδρέα στον οδηγό.
Δεν είπαν τίποτα στη διαδρομή. Ένα χρονικό διάστημα παγωμένο στη σιωπή. Σε μια σιωπή που έμοιαζε λίγο πριν τη μεγάλη έκρηξη. Ο Ταξιάρχης πότε-πότε έριχνε λοξές ματιές στον Ανδρέα συναισθανόμενος ότι κάτι σημαντικό συνέβαινε που τον είχε ταράξει. Έφτασαν στο Υπουργείο και ανέβηκαν στο γραφείο. Οι πόρτες κλείστηκαν, οι οδηγίες να μην τους ενοχλήσει κανείς δόθηκαν με σαφήνεια. Μόνο η Δέσποινα κατέφτασε στο γραφείο και βλέποντας την κατάσταση του Ανδρέα ρώτησε
-Συμβαίνει κάτι κ. Υπουργέ ;
-Εδώ είσαι Δέσποινα ; έπρεπε να ήσουνα σπίτι σου. Μπορείς να φύγεις, δεν θα σε χρειαστώ. Μόνο σε παρακαλώ αύριο θα σε περιμένω λίγο νωρίτερα κατά τις επτά, θα έχουμε μια δύσκολη μέρα.
-Φυσικά κ. Υπουργέ, αν με χρειαστείτε κάτι επειγόντως μην διστάσετε.
-Σε ευχαριστώ πολύ, καλό σου βράδυ.
Έμειναν μόνοι στο γραφείο με τον Ταξιάρχη. Την σιωπή έσπασε το αγωνιώδες ερώτημά του.
-Σε ακούω, τι συμβαίνει ;
Ο Ανδρέας χαμογέλασε πικρά. Απάντησε, με το βλέμμα του απέναντι στους μεγάλους υαλοπίνακες των παραθύρων. Έξω τα φώτα της Πόλης λαμπύριζαν σαν αμέτρητα αστέρια σε σχηματισμούς
-"Πρόσεχε τους δικούς σου...."
-Ανδρέα τι λες ; είσαι καλά ;
-Αμ είχε δίκιο ο παλιόγερος...! τραγικά δίκιο...!
-Μπορείς να μου εξηγήσεις σε παρακαλώ ; επέμεινε ο Ταξιάρχης.
Ο Ανδρέας, επιστρατεύοντας κάθε ίχνος της αυτοσυγκέντρωσής του, άρχισε να ενημερώνει τον συνεργάτη του για όλες τις τελευταίες εξελίξεις. Για την συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό στη σουίτα. Για τον κυνικό Στηβ Γκρέϋμαν, για την εντολή του στον Φράγκο, για όλα. Ο Ταξιάρχης τον άκουγε εμβρόντητος γυρεύοντας να βάλει σε τάξη τις δικές του σκέψεις και να διαμορφώσει μια εικόνα της κατάστασης.
-Γιατί ανακάλεσες την εντολή Ανδρέα ;
-Είχα άλλα περιθώρια ;
-Ήταν επιλογή σου ;
-Ήταν στήσιμο Ταξιάρχη. Μιλάμε για συλλήψεις ξένων υπηκόων, στελέχη μυστικών υπηρεσιών με διάφορες ιδιότητες, ακόμα και σαν μέλη σε Μη Κυβερνητικές οργανώσεις.
-Καταλαβαίνεις τι ματαίωσες Ανδρέα ;
-Θα πηγαίναμε σε κρίση διακρατική Ταξιάρχη, το πράγμα ξέφευγε, με ποια κάλυψη ;
-Έτσι κι αλλιώς σε τέτοια κρίση θα πήγαινες, δεν το είχες αντιληφθεί ;
-Ναι αλλά με μια Κυβέρνηση συγκροτημένη, στοιχισμένη. Μας άδειασε δεν το καταλαβαίνεις ;
-Μάλιστα, και τι κάνουμε τώρα ;
-Σε λίγο έρχεται εδώ ο Φράγκος, θα του δώσω εντολή να πιάσει τους "μικρούς", τουλάχιστον να σώσουμε ότι μπορέσουμε.
Ο Νικηφόρος Φράγκος ήταν ακριβής στο ραντεβού του. Σε δύο ώρες βρισκόταν στο γραφείο του Υπουργού. Μαζεύτηκαν και ξεκίνησαν την ανασκόπηση της κατάστασης. Πρώτος μίλησε ο Ανδρέας
-Τι έγινε τελικά κ. Φράγκο ;
-εσείς θα μου πείτε κ. Υπουργέ, τι άλλαξε ; ρώτησε με αγωνία εκείνος.
-Θα σου πω, πες μου τι έγινε με την ομάδα των "μεγάλων".
-Τι να γίνει κ. Υπουργέ, έφυγαν σαν "κύριοι" αεροπορικά και αντιλαμβάνεστε ότι δεν πρόκειται και να τους ξαναδούμε τουλάχιστον για πολύ καιρό.
Ο Ανδρέας ξεφύσηξε με δυσφορία. Έσφιξε τις γροθιές του. Ένιωθε νικημένος, σαν θηρίο στο κλουβί, συμβιβασμένος. Η φωνή του σαραντάχρονου αξιωματικού τον επανέφερε στην κουβέντα.
-Τι έγινε κ. Υπουργέ ;
Ο Ανδρέας πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να συγκροτήσει την απάντησή του όσο μπορούσε πιο πειστική.
-Άλλαξαν κάποια πράγματα σε κεντρικό επίπεδο κ. Φράγκο. Σε επίπεδο διακρατικών παρεμβάσεων. Δεχτήκαμε πιέσεις, οι ισορροπίες είναι λεπτές και νιώσαμε ότι δεν είχαμε διπλωματική κάλυψη από πουθενά.
Ο Φράγκος έδειξε να δυσφορεί και να προβληματίζεται, ο Ανδρέας τον ρώτησε
-Πες μου τι σκέφτεσαι ;
-κ. Υπουργέ, κάναμε μια πολύ καλή δουλειά εδώ και καιρό. Θα τινάζαμε τα σχέδιά τους στον αέρα. Τους είχαμε στο χέρι με ακράδαντα στοιχεία. Τώρα δεν ξέρω...
-κ. Φράγκο, θέλω ολόψυχα να σε ευχαριστήσω και σένα που ηγήθηκες στο κλιμάκιο αυτό και όλους όσους δούλεψαν μαζί σου. Ας πούμε ότι κάναμε μια υπαναχώρηση. Προχώρα με τους "μικρούς", τους έχεις στο χέρι ;
-Λογικά θα τους έχουν ενημερώσει, δεν θα είναι χρήσιμο για αυτούς να πέσουν στα χέρια μας. Όσο κι αν έχουν φροντίσει για στεγανά να μην μάθουν οι εκτελεστές ποιοι κινούν τα νήματα, δεν θα ρισκάρουν να τους αφήσουν, θα τους αποσύρουν. Θέλω λίγο χρόνο να σας ενημερώσω.
-Τον έχεις, θα μείνουμε εδώ όλη τη νύχτα, έχεις την εντολή μου να προχωρήσεις σε συλλήψεις, ότι έχεις, ότι προλάβεις.
-κ. Υπουργέ....
-Ναι κ. Φράγκο...
Ο Αξιωματικός τον κοίταξε με ένα συναίσθημα ανάμικτο με απογοήτευση και επιφύλαξη.
-Κρίμα κ. Υπουργέ..
-Προχώρα σε παρακαλώ, πήγαινε κάνε τις ενέργειές σου, σε περιμένω. Δεν έχουμε χρόνο.
Ο Φράγκος έφυγε. Μια παγερή σιωπή έπεσε στο γραφείο του Υπουργού. Οι δύο άντρες ήταν όρθιοι με το βλέμμα ανέκφραστο στο κενό. Τη σιωπή έσπασε το ερώτημα του Ταξιάρχη
-Γιατί δεν του είπες την αλήθεια Ανδρέα ; γιατί τα κάλυψες ;
-Ποια αλήθεια να του πω ; είναι άριστος επαγγελματίας και εξαίρετος άνθρωπος. Έδωσε τον καλύτερο εαυτό του στην υπόθεση αυτή και αυτός και οι άνθρωποί του. Και να έρθω να του πω Ταξιάρχη τι ; ότι ο Πρωθυπουργός μας πούλησε ; ότι συμβιβάστηκε στις εντολές των ξένων κέντρων ; ότι δείλιασε ; ε; και πως θα το πάρει Ταξιάρχη ; τι θα του μείνει να πιστεύει ; το σκέφτηκες αυτό ;
Συνέχισε τον μονόλογό του με πάθος
-Εμείς Ταξιάρχη είμαστε περαστικοί από εδώ. Κληθήκαμε και υπηρετήσαμε μια υπόθεση. Εκείνος είναι η ζωή του, η δουλειά του, η καριέρα του. Τι θέλεις λοιπόν ; να του πούμε ότι όλα είναι σάπια ; ότι τα κούφια και πύρινα λόγια πάνε στο βρόντο στην πρώτη πίεση ; γιατί να γκρεμίσουμε τον κόσμο τους Ταξιάρχη ; για να πάνε μετά στη συναλλαγή ;
-Έχουν δικαίωμα στην αλήθεια Ανδρέα...!
-Στην αλήθεια... τον άκουσες τον άλλο στο συνέδριο ; άκουσες το λόγο του ; ένα πύρινο κήρυγμα κατά της διαπλοκής, κατά της καταπίεσης. Ένα κήρυγμα ριζοσπαστισμού για έναν άλλον κόσμο του οποίου στην αμέσως επόμενη συνάντηση γίνεται πραματευτής του, έμποράς του...! άσε λοιπόν αυτόν τον ξεφτιλισμό να τον λουστούμε όλον εμείς οι πολιτικοί του ακόλουθοι. Δεν μας φταίνε σε τίποτα κάποιοι κρατικοί λειτουργοί με συνείδηση και επαγγελματισμό. Ίσως τους χρειαστούμε, τουλάχιστον να τους έχουμε.
Στις δύο ώρες επάνω, ο Νικηφόρος Φράγκος ήταν μπροστά τους, αυτή τη φορά πιο αποφασιστικός, πιο δυναμικός. Τους έδωσε αμέσως την αναφορά του:
-Κινηθήκαμε αστραπιαία, άλλωστε ήμασταν στο κατόπι τους. Προλάβαμε τέσσερις από αυτούς. Όλοι στην Αθήνα. Είναι αλλοδαποί με νόμιμη είσοδο στη χώρα, έγγραφα και ιδιότητες.
Ο Ανδρέας ένιωσε ένα κομμάτι της χαμένης του αυτοπεποίθησης να επανέρχεται.
-Μπράβο Φράγκο...! μπράβο σας. Να κρατηθούν με αυστηρούς κανόνες ασφαλείας και μυστικότητας κατά τα προβλεπόμενα. Το πρωί καλούμε τον τύπο και προχωράμε σε ανακοινώσεις.
Οι στιγμές γέμισαν ξανά με ένταση και οργάνωση. Ο Φράγκος έφυγε για τη συνέχεια και στο γραφείο έμειναν οι δυό τους και πάλι.
-Τι θα κάνεις Ανδρέα ;
-Το πρωί θα κάνουμε επίσημη ανακοίνωση για τις συλλήψεις.
-Τον μεγάλο θα τον ενημερώσεις ;
-Το πρωί πριν τις ανακοινώσεις. Ξημερώνει Τρίτη, την Πέμπτη λέω να καλέσω σε συνέντευξη τύπου.
-Στην οποία θα πεις τι.
-Θα μιλήσω για το θέμα αναλυτικά, για τη δράση των κύκλων, θα προσπαθήσω μήτε να ονομάσω αλλά μήτε να σκεπάσω. Θα αναφέρω τις πιέσεις γενικά. Κάτι να ταρακουνηθεί τέλος πάντων.
-Ανδρέα, έχεις δύσκολη ισορροπία να σκαρώσεις. Να ξέρεις ότι ακροβατείς. Πρέπει οι αναφορές σου να μην είναι αερολογία αλλά αν γίνεις σαφής τότε θα παίζεις με τη φωτιά. Πρέπει να έχεις λογαριάσει το όριο στο οποίο θα φτάσεις.
-Εντάξει έχουμε χρόνο. Άσε να δούμε τι ανταπόκριση θα έχει η ιστορία με τις συλλήψεις.

Οι ώρες ως το πρωί έμοιαζαν ατελείωτες. Το πρωινό τους βρήκε ξάγρυπνους αλλά μάχιμους. Το υπουργείο άρχιζε πάλι να παίρνει τη γνώριμη πολύβουη μορφή του. Οι υπηρεσίες ξεκινούσαν τη δουλειά τους. Η Δέσποινα έφτασε στο γραφείο. Την ενημέρωσαν περιεκτικά για τις εξελίξεις και το σχεδιασμό της μέρας. Κάλεσαν το γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Ανδρέας μίλησε μαζί του, τον ενημέρωσε για τις συλλήψεις και την ταυτότητα των συλληφθέντων καθώς είχε όλα τα πλήρη στοιχεία στη διάθεσή του. Ο Πρωθυπουργός ήταν προσεκτικός και στο ύφος του προειδοποιητικός
-κ. Χρονάκη, μετά τα όσα έγιναν στο Ξενοδοχείο, σας εφιστώ την προσοχή στον άκρως προσεκτικό χειρισμό της υπόθεσης. Να είστε προσεκτικός στο τι θα πείτε. Τι είδους αναφορές θα κάνετε. Δεν θέλω να εκτεθούν υπηρεσίες και κύκλοι σύμμαχων χωρών. Επίσης λάβετε υπόψη σας ότι δεν χρειάζεται να αναστατωθεί η κοινή γνώμη.
Αυτά και άλλα αρκετά ήταν στον εκτενέστατο διάλογο των δύο αντρών. Ο Ανδρέας ήξερε πλέον ότι περπατούσε στο δρόμο της "φωτιάς". Ήξερε ότι κάθε του βήμα ήταν στο μικροσκόπιο, σε μια ισορροπία του τρόμου. Η ...Διεθνής Τάξις που "εκπροσωπούσε" με περισσή θρασύτητα ο κ. Στηβ Γκρέϋμαν ήταν ήδη ενήμερη των συλλήψεων και ήδη είχε βάλει μπροστά το πλάνο αντίδρασής της. Κάτι που του το υπενθύμισε με εύλογο τρόπο ο συνεργάτης και φίλος του, ο Ταξιάρχης Αρχοντάκης
-Μην ξεχνάς Ανδρέα ότι δεν είσαι παρά ένας γιατρός...! ένας απλός πολιτικός που βασίζεσαι μονάχα στο πολιτικό σου κριτήριο και στα συναισθήματά σου. Απέναντί σου έχεις αδίστακτους επαγγελματίες, οργανωμένες υπηρεσίες που δρουν παντού. Που έχουν το σχέδιό τους. Μην είσαι αφελής να πιστεύεις ότι στα σχέδιά τους δεν περιλαμβάνεται και η αντιμετώπιση μιας στραβής όπως τους βρήκε αυτήν την ώρα.
Όμως πλέον ο Ανδρέας είχε "διαβεί τον ποταμό". Ένιωθε το βάρος του πρώτου του συμβιβασμού ασήκωτο. Ασφυκτιούσε κάτω από το σοκ της απογοήτευσης και του αδειάσματος του κόσμου και των ελπίδων του. Δεν παρίστανε τον ήρωα αλλά δεν ήθελε να δηλώσει έτοιμος για κάθε είδους ξεπούλημα.
Είχαν ήδη ενημερώσει τους συντάκτες του Υπουργείου για τις 10 π.μ. στην αίθουσα ανακοινώσεων. Από τις 9 το πρωί όλα τα ανώτερα στελέχη του Υπουργείου ήταν σε σύσκεψη για να ενημερωθούν για τα γεγονότα της νύχτας. Ένας ολάκερος κόσμος πλέον είχε "πάρει φωτιά". Τα Μέσα ενημέρωσης είχαν ήδη ενημερωθεί ότι ο Υπουργός ασφαλείας θα προχωρούσε σε σημαντικές ανακοινώσεις μέσα στην επόμενη ώρα. Τα δελτία ειδήσεων κελαηδούσαν. Εκτιμήσεις έδιναν και έπαιρναν. Γραφεία υπηρεσιών αναμετέδιδαν. Ξένες Πρεσβείες είχαν τεθεί σε αναμονή, διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία προετοίμαζαν τους ρεπόρτερ τους.
Στην ατμόσφαιρα αυτή κανείς δεν πρόλαβε να αντιληφθεί για πότε πέρασε ο χρόνος. Για πότε οι πολιτικοί συντάκτες του Υπουργείου ήταν ήδη στις θέσεις τους και αδημονούσαν. Για πότε τα φλας, τα μαγνητόφωνα, οι κάμερες, είχαν τεθεί σε λειτουργία, για πότε τα κάθε είδους "αυτιά" περίμεναν ορθάνοιχτα για τις πρώτες ειδήσεις.
Ο Ανδρέας Χρονάκης με δύο ανώτατα πολιτικά στελέχη του Υπουργείου πήρε τη θέση του στην αίθουσα τύπου και ξεκίνησε. Οι σφυγμοί της καρδιάς του είχαν πάρει πια τη μορφή εμβόλου ατμομηχανής.
-Αγαπητοί Κύριοι και Κυρίες, σας κάλεσα εδώ για να σας ανακοινώσω τα εξής:
.....................................
Ενημέρωσε τους αδημονούντες συντάκτες για τις συλλήψεις των τεσσάρων προσώπων την περασμένη νύχτα. Τους ανέφερε ότι τα πρόσωπα αυτά ενέχονται στην συγκρότηση ομάδας για ένα πρώτο περιορισμένο τρομοκρατικό χτύπημα στην πόλη με προφανείς σκοπούς την ανοιχτή προβοκάτσια της κυβέρνησης σε θέματα προσφυγικής κρίσης και πρόκληση τρόμου και αναταραχής στην κοινωνία. Τους μίλησε για την επαγγελματική δουλειά των κρατικών υπηρεσιών στην παρακολούθησή τους, με ακράδαντα στοιχεία. Έκανε μια πρώτη γενικόλογη αναφορά για εμπλοκή και άλλων στοιχείων, παραμέτρων, προσώπων και υπηρεσιών στον σχεδιασμό και στην καθοδήγηση αυτής της ιστορίας. Μίλησε και ανέφερε για παρασκήνιο. Άφησε σαφή υπονοούμενα για πιέσεις και προσπάθεια ξένων κέντρων να καλύψουν την υπόθεση και παρέπεμψε για την Πέμπτη αργά το μεσημέρι σε ανοιχτή συνέντευξη τύπου.
Οι άμεσοι χρονογράφοι αυτής της ιστορίας θα έχουν να λένε ότι το σοκ της ανακοίνωσης μεταδόθηκε σαν αστραπή σε ολάκερη τη χώρα, σε κάθε χώρο, σε κάθε σπίτι, σε κάθε πεδίο πολιτικής δράσης. Οι υπολογιστές πήραν "φωτιά", τα ειδησεογραφικά sites, τα πρακτορεία τύπου, τα γραφεία των εφημερίδων, τα ραδιόφωνα και οι τηλεοπτικοί σταθμοί με έκτακτες εκπομπές κάλυπταν τις εξελίξεις.
Ένα ηλεκτρικό σοκ διαπερνούσε το πρωινό εκείνης της μέρας όλη την επικράτεια.
..............................................
Ο Αργύρης Πατεμζτής, μόλις είχε γυρίσει από τον πρωινό του περίπατο. Είχε φτιάξει τον καφέ του, είχε πάρει την εφημερίδα του και άνοιξε το ραδιόφωνο, όπως το συνήθιζε σχεδόν κάθε μέρα για να γεμίσει λίγο τη σιωπή που κυριαρχούσε στο σπιτικό του.
Μόλις είχε γευτεί την πρώτη ρουφηξιά από τον βαρύ γλυκό του σαν έφτασαν στα αυτιά του οι "ριπές" των εκφωνητών του ραδιοφώνου για τα γεγονότα.
-Μάλιστα...! ακούστηκε η φωνή του.
-Ήρθε λοιπόν η ώρα σου γιατρέ μου...! μονολόγησε προσπαθώντας να σταχυολογήσει τις ειδήσεις που άκουγε.
-Ήρθε λοιπόν η ώρα να αναμετρηθείς και εσύ με την πραγματικότητα φίλε μου. Να δώσεις τη δική σου προσωπική μάχη. Να δοκιμάσουμε και εμείς τα όρια της κυβέρνησής σου.
Ήθελε πολύ να μπορούσε να τον έχει απέναντί του αυτές τις στιγμές. Να μπορούσε να του πει δυό λόγια. Όχι σαν πολιτική κουβέντα αλλά σαν άνθρωπος. Σαν φίλος. Ήξερε, με το πολιτικό του ένστικτο και την πείρα του ότι ο φίλος του βάδιζε πια στο "μονοπάτι της φωτιάς".
Το "μπουλούκι" των ραδιοφωνικών πολιτικών αναλυτών άρχιζε να λέει το μακρύ του και το κοντό του για τα γεγονότα. Αναλύσεις επί αναλύσεων, εκτιμήσεις επί εκτιμήσεων. Δεν έβγαζε πουθενά όλο αυτό. Ο Αργύρης, χαμήλωσε την ένταση του ραδιοφώνου, πήρε τον καφέ και την εφημερίδα του παραμάσχαλα και βγήκε στην αυλή για να απολαύσει λίγο τις στιγμές του. Το αυτί του βέβαια σαν ευαίσθητος δέκτης είχε και κατά νου μπας και ακούσει κάτι διαφορετικό από την συνήθη πολυπραγμοσύνη των "αναλυτών" με τα μικρόφωνα.
Ο Γνωστός θόρυβος που παράγει πάντα κάθε τέτοια ειδησεογραφία κρατούσε για τα καλά όλες τις επόμενες ώρες. Που θα εύρισκαν άλλωστε τέτοιο "πεδίο δόξης λαμπρόν" τα μέσα ενημέρωσης να ανεβάσουν το κοινό τους και το θόρυβο γύρω τους. Ο Αργύρης ήξερε και χαμογελούσε κουνώντας το κεφάλι του χαρακτηριστικά.
.................................
Ο Ήχος του τηλεφώνου ακούστηκε διαπεραστικά. Το χέρι που σήκωσε το κινητό και απάντησε ανέφερε:
-ο κ. Στηβ Γκρέϋμαν σας ζητά.
Το χέρι με το γκρίζο κοστούμι πήρε το διαβαθμισμένο κωδικοποιημένο κινητό τηλέφωνο.
Η Φωνή του Στηβ Γκρέϋμαν ακούστηκε με σαφήνεια στην άλλη γραμμή:
"...Αντιλαμβάνεστε ότι οι αιχμές και οι σαφείς αναφορές στην σημερινή ανακοίνωση του Υπουργείου έχουν έναν μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας. Το πεδίο του μη ελέγχου δεν είναι αποδεκτό για μας. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα ειπωθεί εκεί. Σίγουρα αποτρέψαμε τις συλλήψεις κάποιων διαβαθμισμένων προσώπων μας αλλά οφείλουμε να διασφαλίσουμε αφενός το τι αναφορές θα γίνουν, αφετέρου δε δεν μπορούμε να αφήσουμε στην τύχη της την ιστορία των τεσσάρων συλληφθέντων. Οφείλουμε να παρέμβουμε και προς αυτήν την κατεύθυνση..."
Ο Διάλογος συνεχίστηκε με το πρόσωπο στην άλλη άκρη της γραμμής. Ο Γκρέϋμαν άναψε αργά νωχελικά το πούρο του με το ελεύθερο χέρι του. Ξεφυσώντας τον καπνό συνέχισε:
-Η Συνέντευξη αυτή καλό θα ήταν να μπορέσουμε να ματαιωθεί. Και αν δεν είναι αυτό εφικτό τότε να υπονομευθεί άμεσα. Για να γίνω πιο σαφής να τρωθεί η αξιοπιστία του προσώπου που την διοργανώνει. Με καταλαβαίνετε φαντάζομαι... θαρρώ έχετε τα μέσα. Η διάθεσή μας είναι άμεση στο να συνεισφέρουμε με τον τρόπο μας...
Η απάντηση ήταν σαφής στην άλλη άκρη της γραμμής.
-Συμφωνώ απόλυτα και συμμερίζομαι τη γνώμη σας. Είχαμε προσπαθήσει και με συζήτηση αλλά χρειάζεται κάτι πιο αποτελεσματικό.
Ο Γκρέϋμαν κάθισε στην αναπαυτική του πολυθρόνα με το βλέμμα του σκληρό, απρόσωπο, απλανές πέρα στο τεράστιο παράθυρο της πολυτελούς βίλας με θέα τη θάλασσα, ακούγοντας προσεκτικά τον συνομιλητή του.
-Εκτιμώ ιδιαίτερα την ταύτιση αυτή των απόψεών μας κ. Πρωθυπουργέ, θα είμαστε σε ανοιχτή γραμμή. Καλή σας ημέρα.
Πάτησε με ένα παγερό χαμόγελο το off της συνομιλίας του. Η Ψηλή αισθησιακή γυναίκα με το αποκαλυπτικό φόρεμα και τις αισθησιακές καμπύλες μπήκε στο γραφείο δεκτική.
-Πέρασε μέσα τον κύριο που περιμένει παιδί μου.
Ένας νεαρός υψηλόσωμος άντρας με ανοιχτό κοστούμι μπήκε στο γραφείο. Η Οδηγία του Στηβ Γκρέϋμαν ήταν σαφής:
-Είμαστε σε ετοιμότητα για όλα. Προς το παρόν η κατάσταση ελέγχεται. Προχωράτε σε σχέδιο Β.
Σηκώθηκε από την βαριά του πολυθρόνα. Βάδισε προς το τεράστιο παράθυρο της Βίλας. Έξω η θάλασσα είχε πάρει στο γαλάζιο της το πλούσιο φως του ουρανού καθώς ο πρωινός ήλιος είχε ορθώσει για τα καλά το παράστημά του.

(Τέλος 4ου Μέρους, Συνεχίζεται...)
 
 
************************************************* 


Σημείωση Πνευματικής Ιδιοκτησίας:
Το παρόν είναι δημιούργημα προσωπικής μου πνευματικής ιδιοκτησίας. Δεν επιτρέπεται η Αντιγραφή, η Αναδημοσίευση, η οποιαδήποτε χρήση κειμένων χωρίς την έγγραφη Άδειά μου. 
Important Note:
The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.
 
Κάθε αναφορά του παρόντος διηγήματος σε χώρους, προσωπα, δρώμενα είναι απόλυτα φανταστική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. 

2 σχόλια:

Mia Petra είπε...

Αχ Γιάννη μου, σου ζητώ συγνώμη που δεν έχω καταφέρει ακόμα να διαβάσω το διήγημά σου, το οποίο είναι σίγουρο ότι θα μου αρέσει, μιας και μου αρέσει και η πολιτική (διαστροφικό ενδιαφέρον χαχα) αλλά και τα θρίλερ! Κάποια στιγμή ελπίζω να καταφέρω να σε διαβάσω απνευστί! Καλό μεσημέρι ✿

Giannis Pit είπε...

Καλησπέρα σου Πέτρα μου.
Σε παρακαλώ πολύ μην έχεις τέτοια άγχη παιδί μου. Πάρε το χρόνο σου, που είναι πολύτιμος και νάνε τον προγραμματισμό σου όποτε επιθυμείς χωρίς πίεση. Εδώ είμαστε άλλωστε.
Σε ευχαριστώ πολύ και να έχεις μια όμορφη ημέρα.

Δημοσίευση σχολίου