Το Καλοκαίρι των Προκλήσεων...

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017


Καλοκαίρι....

Η Εποχή με τις μεγάλες αντιθέσεις στα συναισθήματα του κόσμου. Πολλοί το λατρεύουν. Πολλοί το μισούν και το απωθούν. Ο Καθένας για τους δικούς του διαφορετικούς και συγκροτημένους λόγους.
Αν θέλετε την προσωπική μου γνώμη ; το λατρεύω...! το ποθώ...! αφήνομαι παντελώς στο χρώμα του, στη κάψα του, στις έντονες δοκιμασίες που προκαλεί το κάμα του αλλά και όχι μόνο.


Από την άλλη θεωρώ ότι το Καλοκαίρι είναι, από μόνο του, μια διαρκής πρόκληση. Πρόκληση πρώτα απ όλα βιολογική και σωματική και στη συνέχεια ψυχολογική και συναισθηματική.
Γιατί αυτό ; για μια σειρά πιστοποιημένους λόγους:

Το καλοκαίρι πιέζει τις σωματικές μας αντοχές στα όριά τους. Η Ζέστη που στις ακραίες της μορφές παίρνει τη μορφή του αφόρητου καύσωνα έχει την ιδιότητα να βάζει σε δοκιμασία ολάκερη τη σωματική μας ισορροπία. Εκεί ο κάθε άνθρωπος θα τεστάρει τα νεύρα του, θα παλέψει την αυτοσυγκέντρωσή του, τις βαθιές και τακτικές του ανάσες για να μπορέσει να διαχειριστεί την πίεση και την καταπόνηση. Ένα ανθρώπινο σώμα που "λιώνει" στον ιδρώτα, υπό κανονικές συνθήκες, αποτοξινώνεται. αφαλατώνεται, μπαίνει σε μια επίπονη αλλά διεγερτική διαδικασία κάθαρσης και αναζωογόνησης. 


Το άλλο είδος των δοκιμασιών που μας βάζει το καλοκαίρι είναι καθαρά ψυχολογικό και συναισθηματικό και έχει να κάνει με την κοινωνική θέση του καθένα από εμάς.
Ως εποχή ακραίων καταστάσεων και έντονης ζωής, απαιτεί πόρους, μέσα, χρόνο, δυνατότητες για να μπορέσεις να το χαρείς. Απαιτεί ανθρώπινη ζεστή συντροφιά κάθε μορφής, ερωτική, συγγενική, οικογενειακή, φιλική. Με λίγα λόγια το καλοκαίρι δυστυχώς είναι εποχή που ξεγυμνώνει τον άνθρωπο της υλικής ανέχειας και της φτώχιας. Είναι επίσης εποχή που αποκαλύπτει το αδιέξοδο της μιζέριας και της παραίτησης και το παραδίδει αποκρουστικό στα μάτια σου.

Ολόγυρά σου, δίπλα σου στήνεται ένας μοναδικός χορός από καταστάσεις που εξωτερικά παίρνουν τη μορφή της εξιδανίκευσης και σε πιέζουν με τρόπο απόλυτο:

Γυμνά γυναικεία και αντρικά σώματα, έκδηλος, άναρχος, απόλυτος ερωτισμός πέρα από τις νόρμες, τα κλισέ, τις προκαταλήψεις. Χαμόγελα, γλέντι, διασκέδαση, ανεμελιά, συλλογικότητα, συντροφιά, εκδηλώσεις. Η Φύση ντυμένη  στα δικά της χρώματα σε κάθε της μέρος σε καλωσορίζει με τον τρόπο της, παίζει μαζί σου, σε καλεί να την χαρείς, να γευτείς τις στιγμές της.


Το κοινωνικό σύστημα, τα τελευταία χρόνια, έχει φροντίσει για δύο πράγματα με μεγάλη επιμέλεια:
Αφενός προβάλλει τις υλικές-καταναλωτικές χαρές και απολάυσεις του καλοκαιριού με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο κάνοντάς σε να νιώσεις όσο ποτέ την κοινωνική ανισότητα και την ανέχεια.
Αφετέρου έχει ροκανίσει τον ελεύθερο χρόνο σου σε βαθμό τέτοιο που ο τρόπος με τον οποίο θα δραπετεύσεις προς τις χαρές του καλοκαιριού να είναι δυσβάσταχτος, επώδυνος, απρόσιτος και πνιγμένος στο άγχος. Κάποιες δε φορές και αγοραίος.

Και στο βαθμό που θα μπορέσεις να το κάνεις θα βρεθείς αντιμέτωπος με όλες εκείνες τις εξιδανικευμένες ανατρεπτικές καταστάσεις που θέλεις να βιώσεις και δεν μπορείς.



Μέσα σε ένα καλοκαίρι, πολλοί θα προσπαθήσουν να ζήσουν το λάγνο, το διαφορετικό, το "άλλο", το ανατρεπτικό, το "αμαρτωλό", το "κρυφό", το "απαγορευμένο". Οι Ηδονές γίνονται κύματα και θεριεύουν απειλώντας τα "δοσμένα" και τα "συνήθη". Σχέσεις δοκιμάζονται, ρουτίνες γίνονται χίλια κομμάτια. Απωθημένα έρχονται στο φως και παίρνουν οντότητα. Πράγματα που δεν έζησες σκέφτεσαι να τα δοκιμάσεις. Ο Άνθρωπος θυμάται ξανά το σώμα του, τις ανάγκες του, παίζει με τη libido του, την συναντά ξανά και αρχίζει να φλερτάρει μαζί της σε ένα όμορφο "κρυφτό" που τον πάει σε άλλες εποχές και καταστάσεις. Ανομολόγητα πάθη ξεσκονίζονται από τα βάθη του ασυνείδητου, έρχονται στο φως, ωθούνται να πάρουν μια θέση στα ρεαλιστικά μας "θελω" και συγκρούονται αβυσαλλαία με τα "πρέπει" και τα "μη". Είναι και οι φορές που ο οργασμός αυτός ερωτικής ζωής έρχεται να θυμίσει, δυστυχώς, σε πολλούς από εμας τον βιωματικό  παρατεταμένο ερωτικό μας λήθαργο ή θάνατο.


Το ανθρώπινο σώμα και κατ' επέκταση και ο νους, είναι πιο κοντά στη φύση, από οποιαδήποτε άλλη εποχή.
Και δεν είναι φυσικά μονάχα ο ερωτισμός που εκρήγνυται και παίζει με τις αντοχές και τις ισορροπίες μας. Είναι και αυτή η μαγική αίσθηση της ανθρώπινης συλλογικότητας που αναπτύσσεται και μας καλεί κοντά της.





 
Τα καλοκαιρινά πάρτυ, οι μοναδικές εκείνες γλυκές νύχτες στην παραλία συντροφιά με τα αστέρια, τις κιθάρες και τις φυσαρμόνικες και τον ουρανό αγκαλιά. Οι κατασκηνώσεις στις παραλίες αλλά και στα Βουνά. Τα τροχόσπιτα που αψηφούν και καταργούν δεσμεύσεις και κάνουν κάθε γωνιά της γης σπιτικό σου. Τα καλοκαιρινά σινεμά που σε καρτερούν επίσης στην αγκαλιά τους. Οι Αρχαίοι τόποι και τα ιστορικά μνημεία που κάτω από τη φωτιά του ήλιου φωνάζουν στα πέρατα για την παρουσία και τις αντοχές τους.

Μπορούμε λοιπόν να το διαχειριστούμε ; έχουμε τα "έξυπνα όπλα" εκείνα με τα οποία θα αμυνθούμε απέναντι στην καταιγίδα αυτή των "προκλήσεων". Στο πίσω μέρος του μυαλού μας έχουμε ξεκαθαρίσει μέχρι ποια θα είναι η "γραμμή" στην οποία θα αφεθούμε στις ριπές αυτές των συναισθημάτων ; 
Μοιάζουν όλα τούτα μια παράξενη δοκιμασία. Μια δοκιμασία που πρέπει να είμαστε έτοιμοι να την "κυβερνήσουμε" με χιούμορ, με αφαιρετική διάθεση, με χαμόγελο, με αυτοσαρκασμό. Στην αντίθετη περίπτωση θα μας πάει και θα μας φέρει σε επώδυνες βυθίσεις, σε μελαγχολικές καταστάσεις, στην αγκαλιά των ταξιδιών στις μακρινές αναμνήσεις και των συνεχών ονείρων.

Ναι ο άνθρωπος πρέπει να συνδέεται θετικά με το παρελθόν, να κρατά ζωντανές τις αναμνήσεις του. Ναι φυσικά πρέπει να κάνει όνειρα, να ταξιδεύει με το μυαλό και τις αισθήσεις. Όμως αυτές οι συνδέσεις δεν πρέπει να γίνουν μονάχα εμμονή ή να αποτελούν τον μοναδικό τρόπο που μπορεί να αναπνέει κανείς. Γιατί είναι μονοσήμαντος και σαν το κεφάλι γυρίσει στο παρόν και στο αύριο τότε θα μείνει μετέωρο.


 Καλό Μήνα Ιούλη λοιπόν φίλες και φίλοι. Περνάμε στην ώριμη εποχή του καλοκαιριού. Τώρα που θα αφεθούμε στην αγκαλιά του. Στο καλοκαίρι των προκλήσεων της ζωής. Μα.... ολάκερη η ζωή είναι μια πρόκληση. Ένα δώρο. Που θα περάσει δίπλα μας καλώντας μας να το χειριστούμε. Να ανοίξουμε αυτό το "Κουτί της Πανδώρας" με τρόπο γόνιμο και συνθετικό.
Ζείστε το όπως μπορείτε ο καθένας. Με μικρές και μεγάλες στιγμές.

Καλό Καλοκαίρι...




12 σχόλια:

είπε...

γεια σου Γιαννη
το λατρευω το καλοκαιρι, για το απλετο φως του, τις μεγαλες μερες του και για την ιδιαιτερη επαφη που μας προσφερει με τη θαλασσα του και γενικοτερα με τη φυση.
Αυτα, εφ οσον μπορεις και διαθετεις τον χρονο, και το χρημα ή το χωριο και εξοχικο βεβαια! Γιατι σκεψου για λιγο τις υψηλες θερμοκρασιες που ειχαμε αυτες τις μερες, ειλικρινα με εκαναν να νοσταλγησω το φθινοπωρο, την ανοιξη, το χειμωνα. Ειναι δυσκολες οι ακραιες θερμοκρασιες και το κλιμα πια στη χωρα μας δυστυχως εχει αλλαξει.
Οπωσδηποτε ομως μια μπουκια ροδακινο ή μια φετα καρπουζι σε κανουν να τα ξεχνας ολα..

καλο βραδυ να εχεις

Giannis Pit είπε...

Καλησπέρα καλή μου και καλή σου βδομάδα.
Το κλίμα να έχει αλλάξει άραγε ή οι συνθήκες των μεγάλων αστικών κέντρων έχουν επιδεινώσει και σκληρύνει τις επιδράσεις του κλίματος επάνω μας ;
Θεωρώ ότι και το δεύτερο ισχύει.
Δεν θα το πιστέψεις. Στις συνθήκες καύσωνα νιώθω παράξενα δυνατός...! το σώμα μου και η σκέψη μου αποκτούν μια ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση και πάθος να αναμετρηθώ με την πίεση που ασκεί η ζέστη. Εκεί με πιάνει ένα αλλόκοτο πείσμα ζωής πραγματικά που το απολαμβάνω.
Καλή βδομάδα και σε ευχαριστώ πολύ για την παρουσία.

airis είπε...

Αφού είσαι παιδί του καλοκαιριού Γιάννη μου! Μέσα στην καρδιά του γεννημένος! Γίνεται να μην το αγαπάς;
Για μένα πάντα ήταν ερωτικό.... Έχω περάσει υπέροχα καλοκαίρια. Τώρα πια όχι, οι ορμόνες κοιμήθηκαν νωρίς...
Καλό μήνα και καλή εβδομάδα Γιάννη μου :)))

Άιναφετς είπε...

Καλησπέρα Γιάννη μου!
Σε διάβασα και χθες αλλά δεν είχα χρόνο να σχολιάσω και παρόλο που μου αρέσει πάρα πολύ το καλοκαίρι, οι τελευταίες ζέστες με κούρασαν μην έχοντας την πολυτέλεια κάποιας απόδρασης ή κλιματιστικού. Συμφωνώ απόλυτα πως σίγουρα δοκίμασαν τις ψυχολογικές και σωματικές μας αντοχές, όπως και τις τσέπης μας!
Όλα μου τα καλοκαίρια υπήρξαν ερωτικά ακόμα και όταν έπρεπε να φροντίσω ένα τσούρμο παιδιά!
Καλό μήνα, καλό καλοκαιρινό μήνα!!!

Giannis Pit είπε...

Αριστέα μου οι ορμόνες δεν κοιμούνται ποτέ...! είναι σαν εκείνο το επιβλητικό βουνό γέννημα ηφαιστείου. Ποτέ δεν ξέρεις πότε η λάβα του θα βρει τη διέξοδο να ξεχυθεί και να σκορπίσει τη φωτιά της. Ποτέ...!
Ναι, είμαστε παιδιά του καλοκαιριού. Όμως δεν κρύβω ότι αυτό που λατρεύουμε περνά από πάνω μας με περισσή μελαγχολία.
Σε φιλώ και ευχαριστώ.

Giannis Pit είπε...

Στεφανία σε ευχαριστώ για το χρόνο και την παρουσία σου. Πόσο όμορφο είναι.
Εγώ θα σταθω στην ερωτική "εμμονή" σου παρά τα υποτιθέμενα "εμπόδια" που αρκετοί τα χρησιμοποιούν ως προσκόμματα του ανέραστου που τους διαπερνά. Και το ρίχνουν δήθεν εκεί.
Επιμένω ότι το καλοκαίρι μας δοκιμάζει πολύ και κύρια ψυχολογικά. Ίσως δεν το καταλαβαίνει κανείς από πρώτη σκέψη.
Καλή συνέχεια κοπέλα μου.

Memaria είπε...

Δεν είναι ότι αντιπαθώ το καλοκαίρι, ή το χειμώνα, μια κι έχω δηλώσει άπειρες φορές πως προτιμώ άνοιξη και φθινόπωρο, αφού και οι δυο αυτές εποχές είναι πιο "φιλικές"!
Αν είχα δυνατότητα να έχω αιρκοντίσιον και να μην ψήνομαι ενώ γυρνώ κουρασμένη από μια δουλειά απαιτητική και κουραστική που με τέτοιες θερμοκρασίες σε καταπονεί ακόμα περισσότερο και φτάνεις σε συνθήκες λυποθυμίας, καθόλου "cool" δεν μπορείς να το δεις!
Κάποτε ο Πέτρος το είχε πει όσο πιο εύστοχα μπορούσε: "Δεν είναι πως δε σου αρέσει το καλοκαίρι, είναι που δεν έχεις λεφτά" έβγαλε το απόλυτο πόρισμα και ναι, αν ήμουν δίπλα στο κύμα να δροσίζομαι, ή σε ένα δροσερό σπίτι να μπορώ να κάνω ένα "διάλειμμα" μπορεί να μην γκρίνιαζα για τον καύσωνα, γιατί μόνο τον καύσωνα αντιπαθώ στο καλοκαίρι όπως και την παγωνιά στον χειμώνα...μόνο για αυτά τα ακραία μπαίνουν στο περιθώριο αυτές οι εποχές και για κανέναν άλλο λόγο!
Ψυχολογικά δε δοκιμάζομαι...και γι' αυτό έχω ακόμα σώας τας φρένας! Ελπίζω δηλαδή...χαχα!
Καλό ξημέρωμα!!

Giannis Pit είπε...

Μαρία μου καλησπέρα σου.
Τις ακραίες καταστάσεις κανείς δεν τις αποζητά και δεν τις λατρεύει. Βέβαια είναι κάποιες φορές που λειτουργούν για τον άνθρωπο "εκπαιδευτικά" σε πολλά επίπεδα.
Όπως λες, ο Πέτρος είπε κάτι σοφό και σωστό. Το καλοκαίρι είναι για τους πλούσιους πραγματικά.
Χωρίς να έχω να απορρίψω κάτι απ τη σκέψη σου, θέλω να πω γενικά, ίσως το γράψω, ότι αυτή η ανάρτηση πήγε φούντο νοηματικά και ψυχολογικά.
Ίσως δεν έδωσα εγώ το στίγμα καλά.
Κάποια άλλα πράγματα και βιώματα ήθελα να τονίσω και να προβάλλω μέσα από αυτήν αλλά χάθηκαν παντελώς.
Ίσως χρειαστεί να επανέλθω.
Σε φιλώ Μαρία μου και να περνάς καλά.

Σμαραγδάκι Ρούλα είπε...

Καλό καλοκαίρι να ευχηθώ..φιλε μου να το ζήσει ο καθένας όπως θέλει.. με όλες του τις αισθήσεις.. αυτό είναι και η ουσία του!!! καλά να περνάς.. καλό μήνα..!

Giannis Pit είπε...

Ρούλα μου, ευχαριστώ ολόθερμα για τις ευχές σου. Είναι ζεστές, ανθρώπινες, ειλικρινείς και όμορφες. Μακάρι να έχουμε ένα όμορφο καλοκαίρι. Καλό σου μήνα επίσης.

Memaria είπε...

Γιάννη μου πίστεψέ με δεν πήγε στο φούντο η ανάρτηση!
Κατάλαβα καλά τι λες, άλλωστε είναι πολύ καλογραμμένη και κατανοητή, πες πως ήθελα μόνο να "δικαιολογηθώ" που κάποιες φορές γκρινιάζω για το καλοκαίρι, γιατί οι περισσότεροι από όσους γκρινιάζουμε, δεν είναι ότι το απωθούμε το καλοκαίρι, αλλά ότι αυτό μας εξοντώνει σωματικά!
Να τελικά που η ζέστη, η πολλή, όχι η κανονική της εποχής, μου βγάζει μια γκρίνια που επιμένει και όταν ο καύσωνας υποχωρεί και μόνο με την ανάμνησή του! χαχα!
Ξέχασα να πω και καλό καλοκαίρι...ας είναι όπως το ονειρευτήκαμε, ή έστω πιο κοντινό σε ό, τι ονειρευτήκαμε!
Καλό Σαββατοκύριακο!

ΥΓ:Υπόσχομαι να κόψω την γκρίνια, μόλις κάνω την πρώτη βουτιά!

Giannis Pit είπε...

Μαρία μου πόσο χαίρομαι για την ανταπόκριση και την παρουσία σου. Δεν γκρινιάζεις εσύ παιδί μου. Μάλλον εγώ το κάνω. Όχι για τη ζέστη. Άλλωστε είναι φυσιολογικό η πολύ ζέστη να ενοχλεί κόσμο, δεν είναι παραξενιά όλο αυτό.
Να κάνεις την πρώτη βουτιά στο εύχομαι. Εγώ δεν την έχω κάνει και δεν ξέρω και πότε θα την κάνω.
Αν πατήσεις στο επόμενο θέμα στο μπλογκ ίσως καταλάβεις πολλά από τις σκέψεις μου ντάλα καλοκαίρι.
Σε φιλώ μάτια μου.

Δημοσίευση σχολίου