"Σπονδή" / "Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις"/ Η γιορτή

 "Σπονδή"

 Οι μέρες εκυλίσανε,Χριστούγεννα διαβήκαν,

μέρες που τα αισθήματα ανάκατα γενήκαν.

Ο γέρος χρόνος μουρμουρά, το έχει του μαζεύει,

τον νέο χρόνο καρτερά, την έξοδο γυρεύει.

Και να στα σπίτια κίνηση και τη γιορτή ετοιμάζουν,

Πρωτοχρονιά μας καρτερά και οι ψυχές χαράζουν.

Δώρα μαζεύονται πολλά μ΄αγάπη τυλιγμένα,

στου δέντρου κάτω τα κλαδιά στέκονται απλωμένα.

Στον Άη-Βασίλη γράμματα κρέμονται στα κλαδιά τους,

και τα μικρά παιδιά εκεί φορτώνουν τα όνειρά τους.

Αγγέλματα φεύγουνε γλυκά δικούς κι αγαπημένους,

για τη μεγάλη τη γιορτή κι όλους τους καλεσμένους.

Δεν θέλει πλούτο ούτε ψευτιά, μονάχα αλήθεια θέλει,

η ταπεινότητα η φτωχή είναι γλυκιά σαν μέλι,

αυτές τις ώρες δείχνουνε οι άνθρωποι τα καλά τους,

αν θα ανοίξουν φωτεινά ευθύς την αγκαλιά τους.

Πίτες, γλυκά ετοιμάζονται, και το φλουρί γυαλίζει,

άραγε φέτος τυχερός ποιος θα ‘ναι να κερδίζει;

Κι ένα μπουκάλι με κρασί στο κέντρο στο τραπέζι

να ‘ναι ξηρό ή θες γλυκό λες κι είναι πετιμέζι;

Χρόνος μετράει ανάποδα, μεσάνυχτα ζυγώνουν,

και τα αισθήματα με μιας μες στην καρδιά φορτώνουν,

κάποιες καρέκλες αδειανές μνήμες σαν κουβαλάνε,

κι εκείνοι, λένε, μια αγκαλιά, σαν τώρα καρτεράνε.

Πατέρας, μάνα και παιδιά, αδέλφια και νυφάδες,

ώρα να σμίξουν έρχεται στις μέρες τις γιορτάδες,

ο σκύλος λιχουδιές ζητά κι η γάτα τον ζηλεύει,

δική τους έγνοια πρώτιστη θέλει και τη γυρεύει.

Κι η “πάρτα-όλα” σαν τρελή ολόγυρα γυρίζει,

τις τύχες θες της συντροφιάς με χάρη τις σκαλίζει,

κάποια χαρτιά εδώ κι εκεί αθροίζονται με έγνοια,

αχ χάρη έχουν σήμερα τα τυχερά τα παίγνια.

Και να, τικ-τακ, τικ-τακ, αντίστροφα μετράει,

ο γέρος χρόνος χαιρετά κι ο νέος σπαρταράει.

Πατέρα, τα φώτα σβήσε να χαρείς να τον υποδεχτούμε!

Γεμάτοι ελπίδα και χαρά όλοι ν’ αγκαλιαστούμε.

Καλή χρονιά, σε όλους μας με υγεία και ειρήνη,

κι η ανθρωπιά να γίνει φως με τη δικαιοσύνη,

Το μόχθο μη μας κλέβουνε, τη ζήση να τιμάνε,

και οι καρδιές σε όλη τη γη όλους να αγαπάνε.

Χαρές και λύπες μονομιάς στη ζήση μας περνούνε,

ψυχές ανθρώπων λαχταρούν, καρδιές, ψυχές λυγούνε.

Αυτή η ζωή είναι μάτια μου, με γέλιο και με δάκρυ,

με γένεση και το φευγιό στο άπειρο, στα μάκρη.

Γιορτή εμείς να κάνουμε μαζί θε να βρεθούμε,

περαστικοί είμαστ’ αγάπη μου, πρέπει να το δεχτούμε.

Για αυτό το νόημα φαίνεται σε τούτη τη γιορτή,

στο δώρο ετούτης της ζωής να κάνουμε σπονδή.

Λαμπρά να την τιμήσουμε όπως και της αξίζει.

Γιατί τις μέρες και στιγμές απλόχερα στολίζει.

Καλή χρονιά σε όλες και όλους

Ευτυχισμένο το 2026

Φίλες και φίλοι, 

αυτή ήταν και η δική μου συμμετοχή στην 4η και τελευταία πράξη του γιορταστικού μας δρώμενου: 

στη "Γιορτή"

Θα κάνω φυσικά, ειδική ανάρτηση, όπως αξίζει για το κλείσιμο του δρώμενού μας.