Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

"Ελουάζ" (Κεφάλαια 5 & 6 )


Θυμηθείτε:



Περίληψη

Ένα ψυχιατρείο με εξαίρετη φήμη. Μια αποθήκη ψυχών κάτω από το πολυτελές περιτύλιγμα. Εκείνη. Μια νεαρή γυναίκα, φορτωμένη με τους εφιάλτες της εφηβείας και την ψυχολογική κατάρρευση στη νιότη της. Το όνομα ενός πορτραίτου:  "Ελουάζ". Με το χέρι εκείνου που λάτρεψε αλλά και μίσησε απόλυτα. 
Για τον διαπλεκόμενο διευθυντή της κλινικής και τους συνεργάτες του δεν είναι παρά ένα σκουπίδι που πρέπει να ξεφορτωθούν άμεσα. Και εκείνη βρίσκεται αντιμέτωπη με το φάσμα του θανάτου. 
Όλα θα ξεκινήσουν εκείνη τη σκοτεινή χειμωνιάτικη νύχτα. Την νύχτα της φωτιάς.




5. Οι Έρευνες ξεκινούν και οι Μνήμες επιστρέφουν….

Ζήση σε θέλω λίγο”. Ο Ποινικολόγος κάλεσε έναν από τους στενούς του συνεργάτες. Ο τριαντάχρονος Ζήσης Ανδρεαδάκης μπήκε στο γραφείο του.
Άκου Ζήση ! Θέλω να μου βρεις επειγόντως ότι στοιχεία έχεις για αυτήν την Ψυχιατρική Πειραματική Κλινική.
Εκεί που πήρε φωτιά λέτε ;”
Ναι, εκεί. Σε παρακαλώ μάθε οτιδήποτε σχετικό και ενημέρωσέ με”, του είπε. Ο Ισίδωρος ήξερε ότι ο νεαρός θα έκανε την καλύτερη δουλειά. Δεν είχε παρά να περιμένει. Σε λίγο ήταν με το τηλέφωνο στο χέρι.
Τον κύριο Γεράσιμο Μηνιάδη παρακαλώ !”
……………..
Ποινικολόγος Ισίδωρος Διοφάντους”
…………….
Γεράσιμε ; ναι, τι κάνεις ; ενοχλώ ;”
Η Συνομιλία του με τον γνωστό και φίλο του Ανακριτή Γεράσιμο Μηνιάδη ήταν ήρεμη. Συνεργάτες σε πολλές υποθέσεις.
Γεράσιμε, θέλω να σε δω...” ήταν το αίτημα του Ισίδωρου.
Έκλεισαν ραντεβού για νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας. Ένιωθε ευχαριστημένος. Είχε ήδη βάλει σε μια σειρά τις άμεσες κινήσεις που ήθελε να κάνει στην υπόθεση που τόσο ξαφνικά και αναπάντεχα άνοιξε μπροστά του. Το μυαλό του έτρεχε πίσω στο σπίτι στην Κερατέα. Με φανερή την αγωνία στους συλλογισμούς του.
Η “Ελουάζ” είχε ξυπνήσει από έναν ύπνο βαθύ. Δεν θυμόταν κι αυτή ύστερα από πόσο καιρό είχε να νιώσει αυτό το συναίσθημα του ανθρώπινου ύπνου. Μέχρι να καταλάβει που βρίσκεται πέρασαν αρκετά λεπτά. Ένιωσε λίγο παράξενα μόνη μέσα σε ένα ξένο χώρο. Με το που ανασηκώθηκε είδε στον καναπέ δίπλα της το σημείωμα που είχε αφήσει ο Ισίδωρος. Ήταν η πρώτη ένδειξη ότι κάποιος άνθρωπος νοιάστηκε για εκείνη μετά από τόσο καιρό.
Πέρασε ώρα για να κάνει την πρώτη της επαφή με το εσωτερικό του σπιτιού. Η μοναξιά και η απόλυτη σιωπή δεν την εμπόδιζαν να έχει μια αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας.
Τα μάτια της στάθηκαν στις φωτογραφίες πάνω στην μικρή βιβλιοθήκη πίσω απ την ξυλόσομπα. Πήγε κοντά τους. Ήταν δύο φωτογραφίες σε ασημένια κορνίζα. Στην μία ήταν ένα ώριμο ζευγάρι. Αναγνώρισε τον άνθρωπο που την φιλοξενούσε. Δίπλα του αγκαλιά μια γυναίκα με όμορφα χαρακτηριστικά. Η Διπλανή φωτογραφία ήταν τα προηγούμενα πρόσωπα με ακόμα μια ψηλόκορμη αδύνατη κοπέλα με χαλκόχρωμα μαλλιά ανάμεσά τους. Και οι δύο φωτογραφίες ξεχείλιζαν από αγάπη και τρυφερότητα.
Μια αίσθηση νοσταλγίας την πλημμύρισε. Χωρίς να το θέλει άπλωσε το χέρι της και τα δάχτυλά της άγγιξαν τα πρόσωπα στις φωτογραφίες ένα προς ένα.
Το μυαλό της πήγε οκτώ ολάκερα χρόνια πίσω και οι εικόνες ζωντάνεψαν μπροστά της…

Έχω όνειρα για μας”, άκουσε μακρινή τη φωνή του Σέργιου, του νεαρού ζωγράφου, καθώς την κρατούσε στην αγκαλιά του σε εκείνον τον βράχο στην ακρογιαλιά. Είχε αφεθεί εντελώς σε εκείνο το ταξίδι που ζούσε μαζί του.
Η “Ελουάζ” του ! Τον “άκουσε” να μονολογεί:
Σε λίγο καιρό θα κάνω μια έκθεση, θα παρουσιάσουμε τα έργα στον κόσμο...”
Δεν θυμόταν τις λεπτομέρειες. Μόνο το ότι έγερνε στην αγκαλιά του και νόμιζε ότι στα χέρια του ήταν ολάκερος ο κόσμος της. Έκανε μερικά βήματα πιο κοντά στις φωτογραφίες. Ξαφνικά η διάθεσή της έγινε βαριά. Μελαγχολικά σύννεφα σκέπασαν τα ταλαιπωρημένα μάτια της και τα χέρια της άρχισαν φανερά να τρέμουν. Το μυαλό της ξεκίνησε ένα δεύτερο ταξίδι, αυτή τη φορά κάπου στα 2011. Τα χείλη της άρχισαν να τρέμουν. “Έβλεπε” πάλι εκείνον. Τον ζωγράφο της. Μόνο που τώρα δεν ήταν ο καλλιτέχνης που της έδωσε ζωή στο πορτραίτο της μήτε ο άντρας που την κρατούσε τρυφερά στην αγκαλιά του. Αυτή τη φορά ήταν ένας αδίστακτος τυχοδιώκτης που πουλούσε το μοντέλο του σε επώνυμους Κυρίους που έσβηναν την λαίμαργη λαγνεία τους στο κορμί της.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό, δεν αντέχω !” άκουσε πάλι μετά από χρόνια την απελπισμένη κραυγή της στον ζωγράφο.
Πάψε να κάνεις τη δύσκολη και κατάλαβέ το ! Τα πράγματα είναι ζόρικα. Έχουμε ανάγκη από λεφτά...”
Θέλεις να γίνομαι το παιχνίδι του κάθε λάγνου να απολαμβάνει το μοντέλο σου ; Δεν αντέχω το ξεπούλημα και τη βρώμα που βγάζουν στο κορμί μου !”
Είδε πάλι τον εαυτό της να ουρλιάζει μπροστά του και εκείνος να ωρύεται. Ένιωσε πάλι το χέρι του να την χαστουκίζει και τις γροθιές του να ματώνουν το πρόσωπό της στον εξαναγκασμό του να εξακολουθεί να γίνεται το πολύτιμο “εμπόρευμα” στην εκπόρνευσή της στον κύκλο του.
Που είναι τα όνειρά μας Σέργιε ;” του φώναξε με δάκρυα, “ο κόσμος μας. Όσα ονειρευτήκαμε...”
Άσε τα μελό και κοίτα να κάνεις τη δουλειά σου. Γιατί πληρώνουν και έχουν απαιτήσεις απ το μοντέλο ακούς ;”, τον άκουσε ξανά αποκρουστικά την ίδια στιγμή που ο κόσμος κάτω απ τα πόδια της ξεκίναγε να γίνεται μια κινούμενη άμμος που την ρουφούσε χρόνο με το χρόνο.
Η “Ελουάζ”…. Το υπέροχο πορτραίτο που το μοντέλο του έγινε πόρνη πολυτελείας για επώνυμους κοσμικούς. Ένας βάλτος που την οδήγησε στις πρώτες κρίσεις πανικού. Στον πρώτο της τρόμο. Και στο ξύλο ! Ο Ζωγράφος και αγαπημένος της έγινε βασανιστής και προαγωγός της. Για δεύτερη φορά στη ζωή της βίωνε τον βιασμό και την ευτέλεια. Μετά τον Πατέρα ο εραστής ! Και ο φόβος επέστρεψε στην ψυχή της. Φώλιασε εκεί πάλι ζοφερός να την παγώνει. Να την υποτάσσει στις ορέξεις τους. Οι κρίσεις πανικού και το ψυχολογικό σοκ την έκαναν παθητική, άβουλη. Ένιωθε καθημερινά να βουλιάζει ανήμπορη λες και κάθε της διάθεση αφυδατώθηκε. Το ακριβό μοντέλο “έπρεπε” να υπομένει τα πάντα για να αποδίδει τα δέοντα έσοδα στον ζωγράφο της….
Το ξύλινο διακοσμητικό έπεσε από τη βιβλιοθήκη στο πάτωμα με μια νευρική κίνηση του χεριού της. Επανήλθε στο σήμερα απότομα έτσι όπως έφυγε από αυτό.
Ο Γεράσιμος Μηνιάδης ήταν ένας έμπειρος Ανακριτής. Στα σαρανταοκτώ του χρόνια είχε πλούσια θητεία και ένα σοβαρό αρχείο στις υποθέσεις του.
Λοιπόν δεν μου είπες τι με θες ;” ρώτησε το φίλο του τον Ισίδωρο ενώ τελείωνε μια καλή γουλιά κρασί αφήνοντας το ποτήρι του στο τραπέζι που έτρωγαν.
Θέλω να σε ρωτήσω για την υπόθεση της Ψυχιατρικής Κλινικής, ξέρω την πήρες εσύ”
Ο Ανακριτής τον κοίταξε.
Τι συμβαίνει ; ποιον ανέλαβες ;”
Κανέναν… απλά θέλω να μάθω κάποια πράγματα, υπάρχει ένας ενδιαφερόμενος...”
Δεν κάνει να μάθω ;” τον ρώτησε ο Μηνιάδης.
Έλα μην σε πιάνει το ανακριτικό σου. Επαγγελματική περιέργεια πες το”
Ο φίλος του τον κοίταξε λίγο καχύποπτα. Τον ήξερε όμως ότι ήθελε να είναι μέσα σε όλες τις μεγάλες υποθέσεις και συνέχισε.
Τι μυρίστηκες πάλι ;” τον ρώτησε. Ο Ισίδωρος χαμογέλασε ελαφρά αλλά σοβαρεύτηκε.
Ακόμα τίποτα...”
Λοιπόν…. Η Πυροσβεστική λέει ότι η φωτιά είναι εμπρησμός. Ξεκίνησε από κάποιο θάλαμο. Εκεί που βρέθηκε και το θύμα, κάποιος Δεβέλογλου”
Τι ήταν αυτός ;”
Ήταν δηλωμένος στο Νοσηλευτικό προσωπικό”
Και που καταλήγεις ;” ρώτησε ο Ισίδωρος
Βιάζεσαι ! Δεν έχω ακόμα ιατροδικαστική έκθεση. Το θύμα βρέθηκε απανθρακωμένο. Επίσημη αναγνώριση δεν έχω. Μόνο μαρτυρίες”
Έγκλημα ;”
Κάποιος έβαλε φωτιά. Ποιος όμως ; τι ήθελε να κρύψει ; αν δεν μάθουμε τα ακριβή αίτια θανάτου είμαστε στον αέρα”
Ας πούμε ότι κάποιος τον σκότωσε. Ποιος ; κάποιος ασθενής ;” τον διέκοψε με αγωνία ο Ισίδωρος.
Δεν υπήρχε κανείς ασθενής δηλωμένος εκεί. Σε άλλη πτέρυγα ναι αλλά σε άλλο κτίριο”
Τι πήγε να κάνει το θύμα εκεί ;”
Ακριβή εικόνα δεν έχουμε. Η Διεύθυνση του ιδρύματος μας είπε ότι στη βάρδια τους οι νοσηλευτές πάνε παντού”
Ποιος διευθύνει την κλινική ;”
Ο Ανακριτής μούδιασε λίγο.
Ένας Δημοσθένης Αρμάγος, μεγαλογιατρός, τον ξέρεις ;”
Όχι”
Ο Μηνιάδης αναστέναξε. Ο Ισίδωρος διαισθάνθηκε ότι ο φίλος του έφερνε κάποια έγνοια γι αυτό, τον άκουσε να συνεχίζει:
Από τους επώνυμους μεγαλογιατρούς. Ψηλές σχέσεις με τον πολιτικό κόσμο. Διευθύνων σύμβουλος στην κλινική. Επιδοτούμενο ίδρυμα, Μη Κυβερνητικές οργανώσεις, τέτοια….”
Τι λέει η πιάτσα γι αυτόν ;”
Όχι τα καλύτερα” απάντησε ο ανακριτής.
Όπως ;”
Οι κακές γλώσσες λένε πολλά, ξέπλυμα χρήματος αλλά και διάφορα...”
Τι διάφορα ;”
Μέχρι εμπορία οργάνων σώματος”
Στα μάτια του Ισίδωρου Διοφάντους ήρθε η εικόνα της βαθιάς και κτηνώδους ουλής στην “Ελουάζ”.Ταράχτηκε..
Τι έπαθες ;” τον διέκοψε ο ανακριτής.
Τίποτα….” απάντησε και τον ρώτησε ξανά “Θα μου πεις σε παρακαλώ αν μάθεις το αποτέλεσμα της ιατροδικαστικής έκθεσης ;”
Αν μου πεις τι την θέλεις ;”
Ακόμα δεν έχω κάτι έτοιμο...”
Κάτι ετοιμάζεις εσύ…. Τέλος πάντων εντάξει, έχεις χάρη”, του είπε ο Μηνιάδης κλείνοντας το κομμάτι αυτό της κουβέντας τους.
Εκείνη συνέχιζε να περιέρχεται στο χώρο του σπιτιού του Ισίδωρου. Τι ήθελε αυτός ο άνθρωπος από εκείνη ; γιατί πήρε την ευθύνη να την κρατήσει σπίτι του ; δεν είχε συνηθίσει σε τέτοια αντιμετώπιση και όλο αυτό της φαινόταν παράξενο. Αλλά και ύποπτο. Γιατί κάπως έτσι ξεκινήσε ο εφιάλτης πριν κάποια χρόνια. Αλλά αυτή τη φορά, κάτι που δεν μπορούσε να εξηγήσει, την έκαναν να απορρίπτει την καχυποψία από μέσα της. Συνέχισε να κοιτάζει ένα προς ένα κάποια από τα βιβλία της βιβλιοθήκης του Ποινικολόγου. Στη μνήμη της άρχισαν πάλι να ταξιδεύουν μπερδεμένες οι παραστάσεις και η ζωή της στην Ψυχιατρική Κλινική. Η ζωή της ! Γέλασε πικρά σαν το σκέφτηκε. Αν λέγονταν ζωή αυτό το πράγμα. Στα εικοσιεπτά της χρόνια ένα ζωντανό ερείπιο. Βαριά κατάθλιψη, υποταγή. Ένα ψυχολογικό ράκος που κατέρεε μέρα τη μέρα.
Ξαφνικά τα μάτια της άστραψαν ! Εκείνη η νύχτα ! Εκείνη η κολασμένη νύχτα στη Βίλα του Εφοπλιστή στην Εκάλη. Εκεί που ο “καλός” της, την περιέφερε, επίδοξο τρόπαιο στις άρρωστες ορέξεις των ευγενών πελατών του. Το τελευταίο της σκαλοπάτι. Άρχισε πάλι να τρέμει. “Είδε” τον εαυτό της να μετατρέπεται σε σεξουαλικό αντικείμενο. Και μετά το ανόσιο όργιό τους πάνω στο κορμί της να καταρρέει σιωπηλή. Ένα ανθρώπινο φυτό. Χωρίς φωνή και κανένα αντανακλαστικό. Ένα θλιμμένο όμορφο πρόσωπο που δεν αντιδρούσε σε τίποτα.
Τρομοκρατημένοι οι επώνυμοι ηθικοί άρχοντες την ξεφορτώθηκαν με ένα αυτοκίνητό τους σε ένα άθλιο στενό. Όπου εκεί την περιμάζεψαν κάποιοι περαστικοί. Δεν είχε να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματά τους. Δεν θυμόταν ή δεν ήθελε να θυμηθεί. Τα πρώτα βράδια περιφερόταν άστεγη εδώ και εκεί. Ο Δήμος την περιμάζεψε σε ένα κοινωνικό στέκι αστέγων. Εκεί ξεκίνησε η εποχή του Δημοσθένη Αρμάγου ! Τακτικός επισκέπτης ο γυαλιστερός καθηγητής στο στέκι. Στην πρώτη γνωριμία μαζί του είδε μια ζεστασιά και ένα ενδιαφέρον. Έτσι πλησίαζε τα υποψήφια θύματά του ο καθώς πρέπει καθηγητής. Διάλεγε τα πιο “χρήσιμα” κατά την κρίση του και τα έπαιρνε στην Ψυχιατρική Κλινική με δηλωμένο σκοπό την ψυχολογική υποστήριξη και αποκατάσταση.
Εκεί άνοιξε η μεγαλύτερη πόρτα της κόλασης για την “Ελουάζ” στην μέχρι τότε ζωή της.
Σ’ αυτόν τον ψυχολογικό παροξυσμό την βρήκε ο Ισίδωρος Διοφάντους μπαίνοντας στο σπίτι το απόγευμα. Την βρήκε σε ένα βαθύ τρομώδες κλάμα.
Ελουάζ !” φώναξε και πήγε κοντά της.
Τι έχεις ; τι συνέβη ;” την ρώτησε, ταραγμένος από την εμφάνισή της. Εκείνη δεν απαντούσε παρά μονάχα τον κοιτούσε έντονα στα μάτια. Με ένα βλέμμα που προκαλούσε φόβο και ανατριχίλα.
Τρόμαξε πάλι να την συνεφέρει. Κάποια στιγμή που ήταν ήρεμη στον καναπέ θεώρησε ότι έπρεπε να της μιλήσει:
Θα μου πεις το πραγματικό σου όνομα ;” ξεκίνησε ήρεμα την κουβέντα του.
Γύρισε τα πονεμένα της μάτια στα δικά του.
Με λένε Ελουάζ”, αποκρίθηκε με φωνή σιγανή.
Εντάξει ! Άκου σε παρακαλώ. Πρέπει να με εμπιστευθείς ! Είσαι σε μια κατάσταση που χρειάζεσαι βοήθεια. Δεν θέλω τίποτα από σένα. Μονάχα να βοηθήσω..”
Και οι άλλοι έτσι έλεγαν...” τον έκοψε καχύποπτα.
Ποιοι είναι οι άλλοι ; που είναι το σπίτι σου ; οι δικοί σου άνθρωποι. Δεν έχεις ταυτότητα ; κάτι. Πρέπει να μου μιλήσεις”
Σπίτι μου ;” τον ρώτησε με ένα βλέμμα απλανές, “δεν έχω σπίτι”.
Ελουάζ, να, ορίστε, σε ικετεύω, πρέπει να μάθω για σένα, αλλιώς ;”
Να μάθετε ; γιατί ; τι είμαι εγώ για σας ; μόνο πρόβλημα..”, του απάντησε σβηστά. Διέκρινε κάτι λίγο πιο ζεστό μέσα της. Το πλάσμα αυτό απέναντί του ήταν ένα τρομαγμένο αγρίμι. Και κάθε τρομαγμένο αγρίμι είναι συνάμα και επιθετικό. Ήθελε μεγάλο κόπο και τρόπο να την γαληνέψει.
Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε. Δεν είσαι για μένα πρόβλημα. Αν ήσουνα δεν θα είχα λόγο να σε μαζέψω εδώ, θα σε άφηνα και θα έφευγα...”
Και οι άλλοι με μάζεψαν και ύστερα ήρθε εκείνος...”, τα μάτια της αγρίεψαν πάλι.
Ησύχασε ! Τώρα είμαστε οι δυό μας και είσαι ασφαλής. Ποιος είναι αυτός ;”
Δεν ξέρετε ! Δεν μπορείτε να ξέρετε !”
Τι σχέση έχεις Ελουάζ μ’ αυτήν την κλινική που πήρε φωτιά ;”
Πετάχτηκε ανήσυχη, έκανε να σηκωθεί. Πήγε κοντά της. Της κράτησε τα χέρια αποφασιστικά αλλά όχι βίαια. Έπεσε ξανά στον καναπέ.
Δεν ξέρω καμιά κλινική !” του είπε κατηγορηματικά..
Τι σου έκαναν εκεί Ελουάζ ; πρέπει να μου πεις ; για σένα, εγώ δεν έχω καμία ανάγκη”
Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μου μιλάτε. Αφήστε με να φύγω”, του είπε με εσωτερικό θυμό. Την άφησε. Πήγε και κάθισε απέναντί της.
Εντάξει, συγγνώμη αν σε πίεσα. Θέλω να καταλάβεις ότι νοιάζομαι για σένα. Σαν άνθρωπος. Τίποτα άλλο. Αν φύγεις που θα πας ; έχεις κάπου ;”
Αυτό είναι δικό μου θέμα”, του είπε.
Τώρα είναι και δικό μου ! Σε μάζεψα, έχω ευθύνη για σένα. Πρέπει να το καταλάβεις. Επιτέλους δεν είναι όλοι θηρία σε μια κοινωνία. Πρέπει να αρχίσεις να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους και πάλι Ελουάζ. Είναι δύσκολο αλλά πρέπει”.
Τον κοίταξε εκφραστικά.
Τι ξέρετε εσείς από θηρία ;”
Πες μου ! Είμαι εδώ, κοντά σου, να μου πεις. Μίλα μου, ότι θέλεις”
Δεν υπάρχω, πουθενά ! Μήτε στα χαρτιά, μήτε πουθενά, ήμουνα ένα αναλώσιμο αντικείμενο. Στα αζήτητα. Και με ημερομηνία λήξης...”
Την άφησε να μιλάει έτσι σκόρπια. Από όσα του έλεγε προσπαθούσε να συρράψει μια λογική εικόνα αλλά ήταν δύσκολο. Η κοπέλα που είχε μπροστά του πρέπει να έκρυβε πολύ πόνο στο σώμα και την ψυχή της. Τα λεγόμενά της παρέπεμπαν σε εγκλεισμό. Αν τα συνέδεε με την αντίδρασή της όταν άκουσε τις ειδήσεις όλα έδειχναν ότι ήταν τρόφιμος του ιδρύματος. Όμως ο Ανακριτής του είπε ότι δεν υπήρχε κανείς στον τομέα αυτό. Αλλά πάλι… οι φήμες για τον Αρμάγο. Ο Θάνατος του Δεβέλογλου ; κάτι γίνονταν σε αυτήν την κλινική. Κάτι συνέβη εκείνη την κολασμένη πύρινη νύχτα.
Την είδε να ηρεμεί και πάλι, να κλείνει τα μάτια της και να παραδίνεται σε έναν ύπνο που έδειχνε τόσο να έχει ανάγκη.
Έμεινε να την κοιτά λίγη ώρα. Ήταν όμορφη στο βάθος του πληγωμένου της κορμιού. Ύστερα πήγε στο γραφείο δίπλα. Η μέρα που ερχόταν είχε πολύ δουλειά.

Κεφάλαιο 6: Τα πρώτα στοιχεία

Η Επόμενη μέρα για τον Ισίδωρο Διοφάντους θα ήταν γεμάτη ειδήσεις και εκπλήξεις. Ο Ζήσης είχε κάνει εξαίρετη δουλειά και τον περίμενε με αγωνία για να τον ενημερώσει για το τι είχε ανακαλύψει.
Ζήση σε βλέπω σε αναμμένα κάρβουνα”, του σχολίασε καθώς ο νεαρός συνεργάτης του στεκόταν μπροστά του όρθιος, “Κάθισε και λέγε”, του είπε.
Ο νεαρός αποκρίθηκε αμέσως. Έβαλε μπροστά του έναν φάκελο με στοιχεία και ξεκίνησε:
Λοιπόν, η Πειραματική Κλινική νομικά φέρει τη μορφή της μη κυβερνητικής οργάνωσης. Λειτουργεί σαν χώρος φιλοξενίας, στήριξης και αποκατάστασης ατόμων με βαριά ψυχολογικά προβλήματα. Επιδοτείται αφειδώς από το Δημόσιο και καταθέτει τους φακέλους του προϋπολογισμού της στους σχετικούς φορείς για έγκριση. Έχει τραπεζικούς λογαριασμούς, στους οποίους πιστώνονται οι επιδοτήσεις. Διευθύνεται από Διοικητικό Συμβούλιο, στο οποίο Πρόεδρος είναι ο καθηγητής Δημοσθένης Αρμάγος, 62 ετών. Η Κλινική συνεργάζεται με διάφορα κοινωνικά στέκια και χώρους από τους οποίους και αντλεί τους ασθενείς της τρόπον τινά”.
Μάλιστα”, διέκοψε ο Διοφάντους γεμάτος σκέψεις. Ο Ζήσης συνέχισε:
Θεωρείται ένα από τα πιο διαφημισμένα και προβαλλόμενα ιδρύματα της Κυβέρνησης και προωθείται παντού από τους αρμόδιους δημόσιους φορείς”.
Αυτός ο Αρμάγος τι μέρος του λόγου είναι ;”
Εξαίρετο μέλος της ευυπόληπτης κοινωνίας μας. Αυτή είναι η λαμπερή του όψη. Υπάρχει όμως και ο αντίλογος...”
Ποιος αντίλογος ;”
Έχουν ακουστεί κατά καιρούς καταγγελίες για άσχημες συνθήκες των ασθενών-φιλοξενουμένων”
Ποιος τις εκφράζει αυτές ;”
Κάποιες οργανώσεις αλληλεγγύης...”
Οι οποίες ;”
Οι οποίες, όπως καταλαβαίνετε ανήκουν στον αντισυστημικό χώρο κοινωνικής δράσης, αν είμαι σαφής...”
Περισσότερο δεν γίνεται Ζήση”, συμπλήρωσε ο Διοφάντους.
Υπάρχει και κάτι άλλο αλλά...” δίστασε ο νεαρός.
Τι άλλο ;”
Στις καταγγελίες αυτές υπήρξαν αναφορές για εμπόριο οργάνων ανθρωπίνου σώματος”. Ο Ποινικολόγος τον κοίταξε έντονα.
Και πως στοιχειοθετήθηκαν αυτές ;”
Κάποια άτομα, φιλοξενούμενοι, άνθρωποι στην κυριολεξία στα αζήτητα της κοινωνίας, χωρίς περιβάλλον και δικούς τους, πολλοί τους αναζητούν επί ματαίω. Στην κλινική δεν υπήρξαν στοιχεία ότι βρέθηκαν εκεί… Αόριστα πράγματα χωρίς να μπορούν να συγκροτήσουν βάσιμη καταγγελία”
Κατάλαβα, μάθαμε τίποτα για αυτόν τον ….δεν θυμάμαι, αυτόν που βρέθηκε νεκρός ;”
Λέτε τον Φώτη Δεβέλογλου, 43 ετών. Φέρεται στα στοιχεία του προσωπικού. Νοσηλευτής. ”
Ο Διοφάντους σηκώθηκε απ την πολυθρόνα του.
Ζήση σε ευχαριστώ πολύ, έκανες εξαίρετη δουλειά. Αν έχεις οτιδήποτε άλλο το ψάχνουμε”.
Σας αφήνω το φάκελο με τα στοιχεία κ. Διοφάντους”.
Ο Νεαρός έφευγε από το γραφείο όταν το τηλέφωνο χτύπησε. Ήταν ο Ανακριτής Μηνιάδης. Είχε νέα και ζήτησε να συναντηθούν.
Ο Διοφάντους άφησε το ποτήρι με το ουίσκι του στην μεγάλη δρύινη ξύλινη μπάρα στο όμορφο μπιστρό που συναντήθηκε με τον φίλο του τον Ανακριτή. Όλος του ο εαυτός ήταν σε μεγάλη αγωνία.
Έχω να σε ενημερώσω για την ιατροδικαστική έκθεση”, ξεκίνησε το θέμα εκείνος και συνέχισε:
Το πτώμα του Δεβέλογλου βρέθηκε καμμένο σε μεγάλο βαθμό. Όχι όμως σε τέτοιο που να μην έβγαλε ο ιατροδικαστής τις αναλύσεις του. Το θύμα έφερε εμφανή ίχνη στραγγαλισμού με αλυσίδα μεταλλική. Ήταν δική του, στην άκρη της κατέληγε σε κάτι σαν μπρελοκ, δεν βρέθηκαν κλειδιά. Καταγράφηκε σαν όπλο εγκλήματος. Όπως επίσης και πληγές από αιχμηρό όργανο”
Ο Διοφάντους άρχισε να σφίγγεται μέσα του καθώς άκουγε τον ανακριτή να συνεχίζει:
Πρέπει να έγινε πάλη με τον δολοφόνο. Επίσης κοντά του βρέθηκε και κομμάτι σιδερένιο από τον σκελετό του παραθύρου...”
Μπορεί να ήταν απ τη φωτιά….”
Στο σημείο που βρέθηκε δεν δικαιολογείται. Φέρεται να έχει αφαιρεθεί από το παράθυρο. Παρά τη φωτιά φέρει ίχνη αίματος. Κάποιος πιθανά να το χρησιμοποίησε σαν μαχαίρι. ”
Ο Ποινικολόγος ρώτησε γεμάτος αγωνία:
Η Κλινική τι λέει για αυτό ;”
Εδώ είναι το παράδοξο ! Η κλινική δηλώνει άγνοια. Κατέθεσε υπεύθυνα ότι δεν υπήρχε ασθενής σε εκείνο το χώρο. Προσωπικά αντικείμενα εκεί δεν βρέθηκαν”
Και που αποδίδουν το περιστατικό ;”
Πιθανά να κάλεσε ο Δεβέλογλου κάποιο πρόσωπο απ έξω. Κάποια ιερόδουλη ίσως για τις προσωπικές του ώρες. Να άσκησε πάνω της κάποια ιδιαίτερη πίεση και να τον σκότωσε σε πάλη...”
Ο Διοφάντους ρώτησε προβληματισμένος:
Και αυτό τώρα είναι εξήγηση ; Το πιστεύεις ; έχει η αστυνομία δηλωμένη ανάλογη εξαφάνιση ;”
Αυτό που ρωτάς θα αργήσει πολύ Διονύση, το ξέρεις. Όσο για τον αν τους πιστεύω… έχω επιφυλάξεις… ο πρώτος έλεγχος των ασθενών με τις λίστες διασταυρώθηκε. Ο Φύλακας καταθέτει ότι κανείς δεν μπήκε ή βγήκε απ την κλινική πριν και μετά τη φωτιά”
Καταλαβαίνω...” είπε ο Διοφάντους σκεπτικά.
Είμαστε σε αδιέξοδο προς το παρόν. Απομένουν οι καταθέσεις των άλλων ανθρώπων της κλινικής”
Ξεφύσηξαν και οι δύο. Μετά από λίγο χώρισαν ο καθένας για τις δουλειές του. Ο Διοφάντους ήταν έντονα προβληματισμένος. Εκτός αυτού το μυαλό του ήταν συνέχεια στο εξοχικό σπίτι στο Δασκαλειό. Κάτι τον έκανε να ανησυχεί.
Επέστρεψε όσο πιο γρήγορα μπορούσε πίσω.
Άνοιξε την πόρτα του σπιτιού και μπήκε μέσα. Αυτό που αντίκρισε επιβεβαίωσε τις έντονες ανησυχίες του. Το σαλόνι ήταν άδειο.
Ελουάζ !” φώναξε αναστατωμένος. Η απόλυτη σιωπή επιβεβαίωσε τους φόβους του. Φώναξε ξανά αλλά απάντηση δεν πήρε ! Έψαξε όλο το σπίτι. Η νεαρή κοπέλα ήταν άφαντη. Έπεσε βαθιά ανήσυχος και θλιμμένος στην πολυθρόνα του σαλονιού όταν τα μάτια του είδαν το σημείωμα να στέκει στο τραπέζι.
Σας ευχαριστώ για ότι κάνατε για μένα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ ! Ένιωσα πάλι άνθρωπος. Επιστρέφω στον κόσμο που ανήκω. Μην με αναζητήσετε σε παρακαλώ. Συγγνώμη για τα ρούχα της κόρης σας, που πήρα φεύγοντας.
Ελουάζ”
Ο Διονύσης Διοφάντους παρά τα χρόνια του και την μεγάλη του πείρα δεν μπορούσε να κρύψει τη συγκίνησή του. Για έναν παράξενο λόγο κράτησε με έντονα συναισθήματα αυτό το σημείωμα με τα δυό του χέρια στην αγκαλιά του. Ένας δυνατός κόμπος ανέβηκε στο λαιμό του.
“Όχι Ελουάζ ! Δεν θα στην κάνω αυτή τη χάρη ! Θα σε αναζητήσω παντού ! Έστω κι αν χρειαστεί να ψάξω κάτω από κάθε σκοτεινό κομμάτι αυτής της πόλης”



Την Νουβέλα συνολικά και ενιαία, μπορείτε, όπως πάντα να την έχετε εδώ:

Μπορείτε να κάνετε log-in στην πλατφόρμα χρησιμοποιώντας τον google account ή τον facebook account σας, ως αναγνώστες.

36 σχόλια:

  1. Σε κραταει στην τσιτα που λεμε! Προτιμώ να τα διαβαζω ανα δυο κεφαλαια, οπως τα ανεβαζεις εδω, οχι ολόκληρο. Φιλια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Ειρήνη μου ! επέλεξε εσύ ελεύθερα το χώρο που θέλεις να το διαβάσεις κορίτσι μου. Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και το ενδιαφέρον σου.
      Ειλικρινά. Καλή συνέχεια.

      Διαγραφή
  2. Την αγαπάω την "Ελουάζ" σου και μάλιστα πολύ.
    Εντωμεταξύ εγώ που λατρεύω τους ζωγράφους θα με κάνεις να τους "μισησω"
    Μα απο μουσα του να την κάνει πορνη; Ειχε ερθει ο κατηφορος αλλα τα περιμενε ολα απο εκεινη...
    Κι εκεινη, ποσο εντονα τα εζησε ολα, τα ενιωσε, τα νιωθει στην μνημη και στη ληθη της... Εγινε οντως η Ελουαζ μας!
    Ανυπομονω!!!

    Καλημερα αγαπημενε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου !
      και εγώ λατρεύω τους καλλιτέχνες. Όμως το σκοτάδι κάθε ανθρώπου δυστυχώς δεν λογαριάζει επάγγελμα. Πόσο μάλλον αν ο κάθε καλλιτέχνης εκπορνεύσει και ο ίδιος τον εαυτό του γινόμενος αδίστακτος.
      Η Ελουάζ έζησε αυτήν την μεταστροφή ως δεύτερο εφιάλτη στη ζωή της. Πρώτα ο πατέρας, τώρα ο αγαπημένος της. Το σοκ είναι απόλυτο.
      Ευχαριστώ Κική μου για το χρόνο σου αλήθεια. Να είσαι καλά.

      Διαγραφή
  3. Σπάνια ανοίγω τον υπολογιστή μου αυτή την ώρα Γιάννη και όταν είδα ότι έκανες ανάρτηση παρά την πρώτη μου σκέψη να το αφήσω για το βράδυ δεν άντεξα!! Ομολογώ ότι με έχει καθηλώσει η ΄΄Ελουάζ΄΄ σου και είναι δύσκολο για μένα αφού η αναγνωστική μου προτεραιότητα είναι τα ιστορικά μυθιστορήματα !!Να είσαι καλά φίλε μου και ναι σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά για ότι μας προσφέρεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νικόλ μου με συγκινείς !
      αλήθεια το λέω απ την καρδιά μου. Είναι για μένα το μεγαλύτερο βραβείο αυτό που εκφράζεις.
      Το ιστορικό μυθιστόρημα το λατρεύω και εγώ να το ξέρεις. Και είναι δύσκολο καθώς απαιτεί μεγάλη γνώση και έρευνα. Μπορώ να σου προτείνω κάποια.
      Σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου για την Ελουάζ να το ξέρεις.
      Συνεχίζουμε.

      Διαγραφή
    2. Ηρθα πάλι γιατί ναι θα ήθελα να μου προτείνεις ότι πιστεύεις !!
      Θέλω δε να σου πω ότι ποτέ μα ποτέ δεν γράφω κάτι που δεν το νιώθω και αυτή η νουβέλα θίγει τόσα πολλά θέματα που είναι αδύνατον να μην με καθηλώσει!!

      Διαγραφή
    3. Εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ
      Συγγραφέας ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΡΑΝΟΣ
      Δεν ξέρω Νικόλ μου αν σε ενδιαφέρει η Ελληνική Ιστορία στο κομμάτι της από το 1890 έως το 1967.
      Αν ναι, σου έχω μια συγκλονιστική τριλογία με ιστορικό-δραματικό-ερωτικό μυθιστόρημα
      1) Φλογισμένοι δρόμοι 1897-1922
      2) Η Δοκιμασία 1922-1945
      3) Τα χρόνια της απόγνωσης 1945-1974

      Στο εγγυώμαι ως σύνολο έργου.
      Και πάλι ευχαριστώ Νικόλ μου για την μεγάλη τιμή των λόγων και συναισθημάτων σου.
      Καλό ξημέρωμα.

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα Γιάννη μου!
    Με έχει συνεπάρει η Ελουάζ !! Τι πλοκή! Τι σασπένς! Υπεροχη η γραφή σου! Μπραβο!!!
    Περιμενω την συνέχεια!!! Καλό Σ/Κ!!Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Δήμητρα !
      ευχαριστώ για τη δύναμη που μου δίνεις με τα λόγια σου. Σε ευχαριστώ πολύ ειλικρινά. Για να συνεχίσουμε. Νιώθω χαρούμενος και συγκινημένος.
      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  5. Απολαμβάνω τους χαρακτήρες σου, την πλοκή της ιστορίας και τις κοινωνικές πληγές που θίγεις μέσα απ' τη δραματική ζωή της Ελουάζ. Όλα αυτά που συμβαίνουν στα ευυπόληπτα "σαλόνια" και στις αγορές ανθρώπινου κρέατος και οργάνων. Χώνεις το μαχαίρι στο κόκαλο Γιάννη και μπράβο σου δηλαδή.
    Πάμε για τη συνέχεια λοιπόν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το προσπαθώ Μαρία μου ! όσο μπορώ ! με όλες τις ατέλειες και τις αδυναμίες. Η Γνώμη σου ξέρεις ότι για μένα είναι αποφασιστική. Σε ευχαριστώ πολύ που είσαι εδώ κοντά μου. Θα συνεχίσει η Νουβέλα ως το τέλος αυτής της καθόδους, όπως λες.
      Καλό βράδυ Μαρία μου.

      Διαγραφή
  6. Γιάννη καλή χρονιά! μιας και εσύ σίγουρα ξέρεις περισσότερα και είσαι αυτός που οργάνωσε και μάζεψε πάλι την γειτονιά του pathfinder ήθελα να σε ρωτήσω τι γίνεται με την αλλαγή απορρήτου της Google από τις 22 Ιανουαρίου. Εγώ ανεβάζω στο μπλογκ φωτό από την αναζήτηση, βίντεο απο το youtube και γενικά μια από τα ίδια που κάνουμε όλοι μας. Κινδυνεύουμε από κάτι;
    Με ρωτάνε και εμένα κι άλλοι και δεν γνωρίζω τι να τους πω. Μήπως να κάνουμε μια ειδική ανάρτηση για να προστατέψουμε την γειτονιά μας ;
    Αν είναι τόσο σοβαρό απάντησε μου στο email μου myitalodisco@gmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κώστα σε ευχαριστώ αγαπητέ φίλε. Καλή χρονιά. Σου απαντώ στο mail σου. Σε κάθε περίπτωση μην ανησυχείς. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  7. Πωωω πάει η Ελουάζ, εξαφανίστηκε, χάθηκε μα ο ποινικολόγος θα την ψάξει, άραγε όμως γιατί; Επειδή την ερωτεύτηκε ή επειδή θέλει να βρει την άκρη της, ποιά είναι και τι συμβαίνει στο ψυχιατρικό ίδρυμα, ή μήπως και τα δύο;
    Η Ελουάζ σου μου ανεβάζει τους παλμούς μου Γιάννη μου!
    Πολύ ωραία η γραφή σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρεις πόσο το χαίρομαι και το σέβομαι αυτό σου το συναίσθημα Στέλλα μου. Ειλικρινά. Με όλη μου την καρδιά.
      Ο Ποινικολόγος νιώθει ότι κάτι βαθύ και σκοτεινό συνέβαινε εκεί. Και η Ελουάζ ήταν βουτηγμένη στην αδικία, κάτι που ψυχολογικά το αρνείται, το πολεμά.Τα αισθήματά του για αυτην θα τα παρακολουθήσουμε εκτενέστερα στη συνέχεια.
      Στέλλα μου σε ευχαριστώ για όλα απ την καρδιά μου. Καλό ξημέρωμα.

      Διαγραφή
  8. Πόσο δύσκολο είναι αλήθεια να πείσεις έναν πληγωμένο άνθρωπο ότι "δεν είναι όλοι θηρία σε μια κοινωνία"... Σε εκείνη την κοινωνία που τα "σαλόνια" είναι επί της ουσίας "αλώνια".. Ο,τι έπρεπε τα κεφάλαια 5 και 6 για ένα βροχερό πρωινό, Γιάννη μου! Καλή συνέχεια και καλό σ/κ ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο Πέτρα μου ! Άλλο πράγμα το "φαίνεσθαι" με τις διαπλοκές του και άλλο πράγμα το "είναι" κάτω από όλο αυτό το όμορφο περιτύλιγμα.
      Και ένας πληγωμένος άνθρωπος δύσκολα επανέρχεται από την αγριότητα που βίωσε.
      Για μένα το ότι συνόδεψες το βροχερό σου πρωινό εδώ, με γεμίζει άπειρα συναισθήματα ευγνωμοσύνης. Σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου. Ελπίζω να τιμώ τον ελεύθερο χρόνο σου.
      Όμορφο Σάββατο να έχεις.

      Διαγραφή
  9. Πωπωπω πώς εξελίσσεται η Ελουάζ σου/μας τώρα. Φοβερή πλοκή και η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Τώρα βέβαια αρχίζει το ενδιαφέρον να κορυφώνεται και να πλάθω σενάρια για τη συνέχεια...Μπράβο Γιάννη καλογραμμένο και δίνεις όλα τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών να τα ''δούμε'' διαβάζοντάς τα. Ευτυχώς που είναι κάθε τριήμερο η συνέχεια και δεν θα μένω πολύ στην αγωνία.
    Καλή μας συνέχεια
    Βροχερό πρωινό καλημέρα όπως σου αρέσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα βροχερό κρύο χειμωνιάτικο πρωινό συνοδεύει τον πολύτιμο χρόνο σου Άννα μου εδώ στην Νουβέλα.
      Τι να πω για αυτό πέρα από ένα μεγάλο ευχαριστώ σαν την καρδιά σου.
      Προχωράμε να ξετυλίξουμε τη δράση και την πλοκή της ιστορίας μας.
      Όμορφο Σάββατο να έχεις.

      Διαγραφή
  10. Δυστυχώς αναμενόμενο να φύγει η Ελουάζ, επιστρέφει στο γνωστό... ομολογώ πως με δυσκολία συγκρατιέμαι να μη διαβάσω την συνέχεια!
    Πολλά τα μπράβο Γιάννη μου και τα ΑΦιλιά μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεφανία μου. Ευχαριστώ για το χρόνο σου, τη στήριξή σου, την παρουσία σου. Για μένα η καλύτερη επιβράβευση. Πάμε λοιπόν να προσδοκούμε τη συνέχεια της νουβέλας μας.
      Καλό και γόνιμο Σάββατο καλή μου φίλη.

      Διαγραφή
  11. Άντε να τη βρει τώρα!!!
    Όπως καταλαβαίνεις Γιάννη, τρώω τα νύχια μου για το παρακάτω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατάλαβα Μαρία μου ! φυσικά και κατάλαβα. Ένας ολάκερος αγώνας τη στιγμή που τα γεγονότα θα πληθαίνουν αλλά και ο κύκλος των χαρακτήρων θα μεγαλώνει και απλώνεται.
      Σε ευχαριστώ Μαρία μου για όλα, ειλικρινά καλή μου φίλη.

      Διαγραφή
  12. Καλά φοβερό και ελπίζω να έχεις σκεφτεί πού θα την βρει γιατί τα καθίκια πρέπει να βγαίνουν στην φόρα! Α μα πια! Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαίρη μου,
      μου αρέσει που ...πορώνεσαι ! μου αρέσει που το ζεις ! Σε ευχαριστώ καλή μου για την παρουσία και τη συμμετοχή. Καλό βράδυ να έχεις με όλες μου τις ευχές.

      Διαγραφή
  13. Αμάν, ρε Γιάννη, πού μας αφήνεις έτσι, με ένα απλό σημείωμα; Πώς μας την εξαφάνισες έτσι; Πού θα πάει στην κατάστασή της; Πώς θα τη βρούμε τώρα;
    (Ακόμα και σε ποιο σημείο "κόβεται" το κεφάλαιο το έχεις οργανώσει, ε;

    Γιααααααα να δούμε, λοιπόν! Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διονύση μου ναι. Φρόντισα το τέλος κάθε κεφαλαίου να δημιουργεί έντονες τις προσδοκίες για το επόμενο.
      Φίλε μου σε ευχαριστώ ειλικρινά. Για το χρόνο, το μεράκι, τη διάθεση, τη συμμετοχή. Καλή Κυριακή να έχουμε.

      Διαγραφή
  14. Εντάξει, με τούτα και μ' εκείνα, σήμερα το είδα όλο αυτό!
    Απαράδεκτη είμαι!
    Αλλά έχω πρόγραμμα!
    Θα το διαβάσω από την αρχή στο τάμπλετ, το βράδυ πριν κοιμηθώ!
    Τέλεια η ιδέα μου;
    Τέλεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέλεια η ιδέα σου Αρτίστα μου ! χαλαρά, χωρίς άγχος, δεν υπάρχει πίεση. Και εδώ μπορείς να διαβάσεις και φυσικά και στην πλατφόρμα που σου αναφέρω στο τέλος όλο μαζί.
      Σε ευχαριστώ πολύ ειλικρινά.
      Καλή Κυριακή.

      Διαγραφή
  15. Γιάννη μου δεν σε ξέχασα , άφησα λίγο χρόνο να απολάυσω το κείμενό σου με την ησυχία μου ! Ναι , ναι είναι για άλλη μια φορά εξαιρετικό και καθηλωτικό !!!!( αν δεν κατάλαβες το ΧΑΡΤΙΝΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ =Ισμήνη )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ισμήνη μου !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      όχι δεν είχα καταλάβει ! άτιμο αλτσχάιμερ !!! χαχαχαχαχα πόσες φορές μπλοκάρει το μυαλό μας.
      Καλή μου φίλη, χωρίς πίεση, χωρίς άγχος. Δεν θέλω να παρεμβαίνω στο χρόνο σας πιεστικά. Τα κείμενα εδώ είναι δεν χάνονται.
      Σε ευχαριστώ πολύ απ την καρδιά μου για όλα.
      Καλό βράδυ Κυριακής.

      Διαγραφή
  16. "κολασμένη πύρινη νύχτα"
    "Ολος μου (του) ο εαυτός είναι σε μεγάλη αγωνία"
    Καλά λέει η ΜαΓια μου... τι στο καλό την έπιασε και έφυγε, αναμενόμενο ναι ...όπως λέει η Στεφανία, αλλά έχει και τα δικιά του ο Διονύσης !! Εχουμε και τον φόβο της Αρτίστας που πάει να το διαβάσει όλο στο ταμπλετ της και μετά μπορεί να μας πει το τέλος γμτ χαχαχα
    Σε φιλώ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα μας το πει ! δεν μπορεί να φτάσει στο ...τέλος πριν από εμάς χαχα !
      Μάνια μου, απολαμβάνω πάντα το χιούμορ με την παρατήρησή σου και τα συναισθήματά σου.
      Θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τις συμπεριφορές και τις κινήσεις των ηρώων μας.
      Ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου και όμορφη ημέρα να έχετε.

      Διαγραφή
  17. Γιάννη μου, εξαιρετική πλοκή, εξαιρετικό θέμα, εξαιρετική γραφή. Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται εύκολα και με περιέργεια για τη συνέχεια. Μπράβο, φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μία μου,
      σε ευχαριστώ πολύ καλή μου φίλη, για το χρόνο, την συμμετοχή, τα σχόλια και τα συναισθήματα. Για μένα δύναμη να συνεχίσω. Σε ευχαριστώ πολύ.

      Διαγραφή